บทที่ 274

บทที่274

“ครับ!” นิ่งจองเป่าก้มศีรษะอย่างนอบน้อม “คุณวางใจ ผมจะแจ้งเบื้องบนของตระกูลนิ่งที่มีอำนาจทั้งหมดได้ทราบ ให้มาทำความเคารพคุณ”

หลินอิ่งพยักหน้า ไม่ได้พูดมากอีก หมุนกายเดินจากไป นิ่งซวนกับอูหยางเดินตามหลังเขาไปติดๆ

“ประธานหลิน นี่คุณจะไปไหนเหรอครับ?” นิ่งจองเป่ากล่าวตามด้วยรอยยิ้ม “

บทที่ 275

บทที่275

“พี่หก เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”

พอนิ่งจองเป่าเห็นชายสูงวัยสวมเสื้อคอจีนเดินออกมา สีหน้าก็ขรึมลง กล่าวอย่างร้อนรน

“จองเป่า นายเองก็มีอำนาจดูแลจัดการอยู่ในตระกูลมาหลายปีแล้ว จัดการธุระของตระกูลมานานหลายปีขนาดนี้ ทำไมยังทำตัวไม่รอบคอบเหมือนกับเด็กรุ่นหลังแบบนี้ นายท่านก็เคยสั่งสอนแล้วว่

บทที่ 276

บทที่276

ในมุมมองของนิ่งจองเสิ้ง หลินอิ่งที่มีฐานะเป็นผู้สืบทอดของท่านผู้นั้น อาจจะพอมีความสามารถอยู่บ้าง

แต่ว่าคิดจะให้เบื้องบนทั้งตระกูลนิ่งไปต้อนรับเขา นั่นยังคงไม่มีคุณสมบัติมากพอ

ขอเพียงหลินอิ่งไม่มีอำนาจสืบต่อจากท่านผู้นั้น ต่อให้ฝึกฝนจนมีความสามารถที่แท้จริง แล้วจะมีประโยชน์อะไรกัน