บทที่ 264

บทที่264

เหยียนหลงรู้สึกขมฝาด ไม่กล้าโต้แย้งคำพูดของหยูจื๋อเฉิง

เขาเคยคิดถึงที่ไหนกันว่า หยูจื๋อเฉิงจะออกหน้ามาจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง แถมพอมาถึงก็ยิงเลย และยังจัดวางคนของตัวเองไว้ในโรงแรมเพื่อคอยจับตาดู ลงแรงไปมากขนาดนี้ ก็เพราะต้องการช่วยคนบ้านนอกที่มาจากชนบทคนหนึ่งอย่างหลินอิ่งน่ะเหร

บทที่ 265

บทที่265

“ก้มหน้า! ไม่มีทาง ผมต้องแก้แค้นเอาคืนแน่!” สวีชิงซงกล่าวอย่างไม่ยอมแพ้ แผดร้องคำรามราวกับคนเสียสติ

เขาไม่มีทางที่จะเลิกราไปทั้งอย่างนี้ หลินอิ่งถึงกับกล้าอาศัยอำนาจของหยูจื๋อเฉิงเหยียดหยามเขาขนาดนี้ เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเขาจนป่นปี้

“พอผมกลับไป ผมจะไปบอกเรื่องนี้กับพ่อ อิทธิพลของ

บทที่ 266

บทที่266

“เข้าใจแล้ว” หลินอิ่งพูด “เอาอย่างนี้แล้วกัน นิ่งซวน ฉันอยู่ที่ตี้จิง พรุ่งนี้จะไปหานายแล้วกัน”

“หา? ผู้อาวุโส คุณอยู่ตี้จิงเหรอ?” นิ่งซวนกล่าวอย่างแปลกใจ ในน้ำเสียงแฝงความยินดี

“ใช่แล้ว”

“ดี ดี ผู้อาวุโส งั้นผมไม่รบกวนคุณแล้ว พรุ่งนี้จะไปพบคุณ” นิ่งซวนพูดราวกับยกภูเขาออกจากอก

หล