บทที่ 262

บทที่262

“แกจะให้ฉันมอบคนให้แก?” เหยียนหลงมีท่าทางประหลาดใจ คิดไม่ถึงว่าหลินอิ่งจะเอ่ยเงื่อนไขเช่นนี้ออกมา มอบสวีชิงซงให้เขาไปจัดการ?

สมองของไอ้คนแซ่หลินนี่คิดอะไรอยู่ นี่มันบ้าระห่ำเกินไปแล้วหรือเปล่า?

จุดประสงค์ที่เขามาเขตเหยียนหวง ก็เพื่อจะมาขอคนเนี่ยนะ?

ความจริงคือ ตัวเขากับสวีชิงซงไม

บทที่ 263

บทที่263

“ฉันไม่มีความสามารถนี้?” เหยียนหลงแววตาตกตะลึง เขาคิดไม่ถึงว่าหลินอิ่งจะพูดเช่นนี้ออกมา “ลูกน้องฉันต่างมาถึงที่นี่กันหมดแล้ว ฉันคิดว่า มีคนตั้งมากขนาดนี้อยู่ที่นี่ ยังจัดการนายไม่ได้อีกเหรอ?”

“บอกตามตรง หลินอิ่ง ฉันยอมรับว่านายกล้าหาญเกินคน อาศัยแค่ความกล้านี้ ก็นับว่าเป็นบุคคลที

บทที่ 264

บทที่264

เหยียนหลงรู้สึกขมฝาด ไม่กล้าโต้แย้งคำพูดของหยูจื๋อเฉิง

เขาเคยคิดถึงที่ไหนกันว่า หยูจื๋อเฉิงจะออกหน้ามาจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง แถมพอมาถึงก็ยิงเลย และยังจัดวางคนของตัวเองไว้ในโรงแรมเพื่อคอยจับตาดู ลงแรงไปมากขนาดนี้ ก็เพราะต้องการช่วยคนบ้านนอกที่มาจากชนบทคนหนึ่งอย่างหลินอิ่งน่ะเหร