บทที่ 256

บทที่256

หลินอิ่งส่ายหน้า เห็นได้ชัดว่า สวีชิงซงยังมั่นใจมาก รู้สึกว่าตัวเองเก่งกาจ มีอำนาจเหนือกว่าใคร

เสียงพรึ๊บ หลินอิ่งปล่อยมือ เหวี่ยงสวีชิงซงลงกับพื้น จากนั้นก็ปัดฝุ่นในมือ

“เหอะ กลัวแล้วใช่ไหมแก?” สวีชิงซงพูดด้วยแววตาเลวร้าย “ลำพังแค่ปล่อยฉันไม่มีประโยชน์ รีบคุกเข่า ถ้าฉันอารมณ์ดี

บทที่ 257

บทที่257

“ขอโทษ ขอโทษค่ะ คุณชายสวี” จูฟางจับแก้มที่บวมไว้ ยังคงบีบยิ้มพูดต่อ “คุณชายสวี ไอ้หลินอิ่งคนนั้นดิฉันรู้ฐานะมันค่ะ เป็นเพียงลูกเขยไร้น้ำยาที่เกาะเมียกินในเมืองตุงไห่คนหนึ่งเท่านั้น ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของท่านเลย ถ้าท่านจะจัดการมัน เป็นเรื่องง่ายดายมาก”

“หลินอิ่งอยู่ที่เมืองตุงไห่ ชื่อ

บทที่ 258

บทที่258

จางฉีโม่สีหน้าตะลึง คิดไปสักครู่ พูดว่า “ต้องการแน่นอน”

ถ้าเปิดบริษัทเครื่องประดับที่ตี้จิงได้ และยืนหนักแน่นอยู่ในวงการธุรกิจเครื่องประดับได้ มันเป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่สุด

สำหรับนักออกแบบเครื่องประดับคนหนึ่ง คงไม่มีใครปฏิเสธเรื่องดีๆแบบนี้ได้

“แต่ว่า หลินอิ่งคุณมั่นใจไหม?” จางฉีโ