บทที่232

หลินอิ่งกับจางฉีโม่ออกจากอาคารจางซื่อแล้ว กำลังรออู่เจิ้งขับรถมารับตรงปากทาง

และตอนนั้นเอง ลู่หย่าฮุ่ยกับจางซิ่วเฟิงก็เดินมาด้วยสีหน้าไม่ดี จ้องหลินอิ่งด้วยความโกรธ ท่าทางโมโห

“หลินอิ่ง เมื่อกี้แกพูดอะไร? ใครให้แกพูดแบบนั้น? เอาชื่อบริษัทให้พวกเขาแล้วยังไง?” ลู่หย่าฮุ่ยถามอย่างโมโห “ถ้าไม่ม

บทที่233

สีหน้าหลินอิ่งไม่เปลี่ยน ดื่มชาไปคำหนึ่ง พูดอย่างเรียบเฉย “คริส คุณไม่ได้พูดกับพวกเขาให้ชัดเจนเหรอ?”

“แกรู้จัดท่านคริส?” ซูนเฉียงสีหน้าตกใจ มองหลินอิ่งอย่างไม่น่าเชื่อ เขาคิดไม่ถึง ลูกเขยไร้น้ำยาอย่างหลินอิ่งจะรู้จักคริสได้?

“หลินอิ่ง แกไอ้ไร้น้ำยาไม่รู้ที่ต่ำที่สูง ถึงแกจะรู้จักคุณคริส ท่า

บทที่234

“ประธานหลิน ท่านอภัยให้พวกเราเถอะครับ” ซูนเฉียงพูดขอร้อง สีหน้าหม่นหมอง ร่างกายเหมือนถูกแอลกอฮอล์เผา รู้สึกไม่สบายตัว

“ประธานหลิน ผมผิดไปแล้ว ถ้าท่านยอมให้โอกาสผมสักครั้ง ผมจะจัดการจางหงจูนสองพี่น้องให้ตายแน่ เป็นความคิดของสองพี่น้องทั้งนั้น” หลุยส์พูดอย่างมึนเมา ขอร้องอย่างน่าสงสาร

พวกเขาส