บทที่216

“แกพูดถูกแล้ว” คริสกล่าวอย่างภาคภูมิใจ ในสายตาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในตนเอง

“จุ ๆ นี่ก็คือลูกน้องที่ไม่ได้เรื่องของแก? จะทำอะไรฉันได้?” คริสส่ายหัว พลางจุปาก สายตาจ้องมองกลุ่มบอดี้การ์ดที่กองอยู่บนพื้นด้วยแววเหยียดหยาม

ล้อเล่นอะไร หลินอิ่งคนประเทศหลุงคนนี้คิดที่จะใช้กำลัง?

ฮาเดสที่อยู่ข้าง

บทที่217

“หายไปจากโลกใบนี้…” บนใบหน้าของคริสเต็มไปด้วยความขืนข่ม มุมปากกระตุกและทรุดลงกับพื้น

เขาในตอนนี้ไม่มีความเชื่อมั่นที่จะเป็นปรปักษ์กับหลินอิ่งแม้แต่น้อย ชายที่เหยียบอยู่บนหัวเขาคนนี้ แข็งแกร่งจนเกินไป แข็งแกร่งจนไม่อาจจินตนาการได้

หลินอิ่งสามารถโค่นล้มฮาเดสได้อย่างง่ายดาย ถือเป็นการทำลายความ

บทที่218

คริสครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง แล้วกล่าวอย่างเคร่งขรึม: “อิทธิพลของลาตินกรุ๊ปที่อยู่ในประเทศหลุงยังไม่ถือว่าใหญ่โต กำลังอยู่ในขั้นพัฒนา อย่างไรก็ตามรูปแบบทรัพยากรของวงการธุรกิจได้เริ่มขึ้นในหลายปีก่อนแล้ว ในวงการธุรกิจของแต่ละพื้นที่ล้วนได้เข้าไปมีส่วนพัวพันด้วย อยู่ที่ประเทศหลุงผมสามารถระดมทรัพย