บทที่177

“คุณหู คุณพูดอะไร?” จางฉีนโม่พูดขมวดคิ้ว รู้สึกโมโหกับท่าทางไร้มารยาทนี้

หูจินวั่งท่าทางไม่ใส่ใจ ยิ้มแล้วพูดว่า “ประธานจาง คุณจะเชิญผมไปช่วยบริษัทคุณเป็นพรีเซนเตอร์ ถ่ายทำโฆษณาไม่ใช่เหรอ?”

“คุณต้องรู้ด้วย ว่าผมมีแฟนละครเป็นล้าน จะสร้างผลกระทบได้เยอะขนาดไหน?” หูจินวั่งพูดอย่างอวดดี “เพราะฉะน

บทที่178

“หา? ประธานเจียง ทำไมถึงโกรธครับ?”

หูจินวั่งถูกเจียงฉีทำให้อึ้ง ท่าทางตกใจแต่ยังฝืนยิ้ม

ไม่เข้าใจว่าทำไมเจียงฉีถึงต้องด่าเขา

แต่ว่า คนฐานะอย่างเจียงฉี คนระดับหนึ่งในแวดวงธุรกิจเมืองตุงไห่ ไม่ใช่คนที่เขาจะมีเรื่องได้ โดนด่าแล้วก็ยังต้องยิ้มเหมือนหมา

“กล้าโอหังต่อหน้าประธานจางกับประธานหลิน? ค

บทที่179

“ให้โอกาสนายหนึ่งครั้ง?” หลินอิ่งหัวเราะเย็นชา “ถ่ายโฆษณาให้ฟรี? ไม่เอาขบวนรถหลักล้านแล้วเหรอ?”

“ประธานหลิน ผมผิดไปแล้ว ก่อนหน้านี้ผมมีตาหามีแววไม่ มีโอกาสช่วยคนใหญ่โตอย่างคุณถ่ายทำโฆษณาเป็นเกียรติของผม” หูจินวั่งพูดจาประจบ “ผมไม่ต้องการขบวนรถอะไร ขอแค่คุณให้โอกาสผมสักครั้ง ผมจะทำให้ดีที่สุ