บทที่17

“ อะไรนะ? หลินอิ่งกล้าลงมือกับงูดำ เขาบ้าไปแล้วรึเปล่า?”

“จบแล้ว เราจะโดนกันหมดเพราะไอคนไม่เอาถ่านนี่แหละ ชื่องูดำนี่ฟังดูก็โหดเหี้ยมแล้ว คราวนี้เราเจอปัญหาใหญ่แล้ว”

คนที่อยู่ในห้องต่างก็แสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อออกมา

ขณะเดียวกัน พวกเขาก็รู้สึกตื่นตระหนกด้วยเล็กน้อย กลัวว่างูดำจะพาลเรื่องนี้ใ

บทที่18

“ท่านสาม！นายคนนี้ครับ เขากล้ามาหาเรื่องถึงถิ่นของท่าน ขนาดผมพูดชื่อของท่านสามออกมา เขายังกล้าตบหน้าผมเลยครับ ! เขาไม่เห็นท่านในสายตาเลย “ งูดำโวยวายเสียงดังขึ้นมา กลัวว่าท่านเสิ่นซานจะไม่เห็นตัวเอง

ท่านเสิ่นซานไม่ได้ไปสนใจ งูดำ ภายในใจเขาเหมือนรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างที่ไม่ดีกำลังจะเกิดขึ้น

หล

บทที่19

“อะไรนะ ฉันเข้าใจแล้ว เธออย่ากังวลไปนะ ฉันจะไปหาเดี๋ยวนี้เลย “ สีหน้าของหลินอิ่งเปลี่ยนไปทันที

เสียงฝั่งโทรศัพท์นั่นดังมาก เหมือนว่าที่บริษัทนั้นวุ่นวายมาก จางฉีโม่ก็วางโทรศัพท์ไป

หลินอิ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย พรุ่งนี้ก็งานนิทรรศการของเครื่องประดับเพชรพลอยแล้ว King of the worldโดนขโมยไปในเวลาแบบน