บทที่ 163

บทที่163

หลินอิ้งหัวเราะอย่างเยือกเย็น “จำสิ่งที่คุณพูดไว้ให้ดีนะครับ”

เมื่อพูดจบ หลินอิ่งก็เดินเข้าไป และมองดูกงซุนฉงหลงที่นอนอยู่บนเตียงอย่างไม่แสดงสีหน้าใดๆ เขายื่นมือไปแตะที่ข้อมือแล้วหลับตาลงเบาๆ

“จำไว้ก็จำไว้! ไอ้หนุ่มยังทำเป็นชีพจร? ตอนนี้ข้าเรียนการรักษา นายยังใส่กางเกงเปิดเป้า (ก

บทที่ 164

บทที่164

“นายท่านครับ ตอนนี้รู้สึกอย่างไรบ้างครับ?”

“ใช่ค่ะคุณปู่ รู้สึกดีขึ้นไหมคะ?”

ไม่นาน คนของตระกูลกงซุนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็ถามไถ่ขึ้นมาอย่างเร่งรีบ

ตาของกงซุนฉงหลงหรี่ลงเล็กน้อย แล้วมองดูคนที่อยู่ในเหตุการณ์ไปหนึ่งรอบ ถามด้วยเสียงเบาๆ “ใช้ได้ เมื่อสักครู่นี้หมอเทพท่านไหนรักษาข้าให้ห

บทที่ 165

บทที่165

กงซุนเฟยเทียนและลูเหลียงยู่โดนโจมตีจนมึน พวกเขามองไปที่หลินหยิ่งด้วยความเหลือเชื่อ พวกเขากำลังจะลุกขึ้นยืน แต่กลับรู้สึกว่าเข่าชา ไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้

“ไอ้แซ่หลิน นายกำลังทำอะไร? กล้าลงมือกับฉันหรือ?” กงซุนเฟยเทียนตะโกนอย่างโกรธแค้น แล้วตะคอกใส่หลินอิ่ง เขารู้สึกสมเพชมาก

“นายคน