บทที่164

“นายท่านครับ ตอนนี้รู้สึกอย่างไรบ้างครับ?”

“ใช่ค่ะคุณปู่ รู้สึกดีขึ้นไหมคะ?”

ไม่นาน คนของตระกูลกงซุนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็ถามไถ่ขึ้นมาอย่างเร่งรีบ

ตาของกงซุนฉงหลงหรี่ลงเล็กน้อย แล้วมองดูคนที่อยู่ในเหตุการณ์ไปหนึ่งรอบ ถามด้วยเสียงเบาๆ “ใช้ได้ เมื่อสักครู่นี้หมอเทพท่านไหนรักษาข้าให้หายดี?”

เมื่

บทที่165

กงซุนเฟยเทียนและลูเหลียงยู่โดนโจมตีจนมึน พวกเขามองไปที่หลินหยิ่งด้วยความเหลือเชื่อ พวกเขากำลังจะลุกขึ้นยืน แต่กลับรู้สึกว่าเข่าชา ไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้

“ไอ้แซ่หลิน นายกำลังทำอะไร? กล้าลงมือกับฉันหรือ?” กงซุนเฟยเทียนตะโกนอย่างโกรธแค้น แล้วตะคอกใส่หลินอิ่ง เขารู้สึกสมเพชมาก

“นายคนบ้าชัดๆ กล้

บทที่166

หลินอิ่งยิ้มเยาะเย้ย หันหลังแล้วกระโดดเตะ ลูเหลียงยู่โดนเตะจนกระเด็นออกไปสิบกว่าเมตร แล้วล้มลงที่มุมกําแพงอย่างแรง เลือดออกเต็มปาก ร่างกายบิดเบี้ยวไปหมด

“หายไปจากหน้าฉันเดี๋ยวนี้”

หลินอิ่งพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ทำให้ลูเหลียงยู่ตกใจจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้น เขาก็มหน้าไว้ รู้สึกร้อนรนบนใบหน้า ภายใต