บทที่155

“คุณเป็นใคร? พาคนแปลกหน้ามากมายขนาดนี้เข้ามาในบริษัทเครื่องประดับจางซื่อกรุ๊ปของเรา แถมยังพูดจาใหญ่โต ต้องการอะไรกันแน่?” จางหงจูนมองหน้าเจียงฉีอย่างซีเรียส โดยที่ไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่าซูนเหินนั้นตกใจจนฉี่ราดไปแล้ว

“ขะ เขาคือ……” ซูนเหินกระซิบกับจางหงจูนด้วยสีหน้าที่หวาดผวา

ทันใดนั้น สีหน้าข

บทที่156

หลินอิ่งทำหน้าเรียบเฉย เขาเหลือบไปพิจารณาชายหนุ่มในชุดสูทคนนั้นแวบหนึ่ง

ชายหนุ่มคนก็ดูดีใช้ได้เลย ติดแค่สายตาที่เป็นประกายคู่นั้นดูไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่ โดยเฉพาะตอนที่มองมาที่เขา

“นี่คุณกำลังมองอะไรอยู่? ไม่พอใจรึไงที่ผมว่าคุณแบบนั้น? ถ้ายังไม่เลิกมองเดี๋ยวก็ตบหัวทิ่มเลย!” ชายหนุ่มวางท่าโ

บทที่157

“หึ” หลินอิ่งขำอย่างไม่ชอบใจ แล้วมองหน้าเจิ้งหยวนเป่าอย่างน่าสนใจ “แล้วคุณเป็นใครล่ะ?”

“ไอ้คนโง่เง่า เดี๋ยวพ่อจะพูดให้ฟัง ในเมืองเกาหยางแห่งนี้ นอกจากหัวหน้าที่อาวุโสกว่า ใครก็ตามที่เห็นหน้าฉันมีใครบ้างที่จะไม่ทำตัวนอบน้อม? แล้วกะอิแค่ไอ้บ้านนอกที่มาจากเมืองตุงไห่อย่างแกยังกล้ามาวางท่ากับฉั