บทที่141

หลินอิ่งเดินขึ้นมาถึงชั้น3 ตรงระเบียงที่ตัวเองตกแต่งอย่างประณีต รูปแบบได้เปลี่ยนไป ภาพพู่กันจีนที่มีชื่อเสียง ทั้งหมดถูกเปลี่ยนเป็นภาพสีน้ำมันตะวันตกราคาถูก แม้แต่สไตล์การตกแต่งก็เปลี่ยนไป แล้วก็มองดูถุงพลาสติกใส่ขยะที่อยู่รอบๆ มีกลิ่นแปลกๆ โชยขึ้นมา

ไม่ต้องคิดให้มาก ต้องเป็นลู่หย่าฮุ่ยทำแน

บทที่142

หลังจากเดินพ้นประตู ออกจากวิลล่าหิมะมังกร

สีหน้าของจางฉีโม่เหมือนจนใจ ชำเลืองดูหลินอิ่งแวบหนึ่ง เห็นหลินอิ่งไม่พูดอะไร

“หลินอิ่ง คุณจะพาพี่สาวฉันไปกินข้าวที่ไหน? คงไม่ใช่แผงลอยข้างทางหรอกนะ? ดูท่าทางคุณก็ไม่มีเงินเท่าไหร่ เอาอย่างนี้ ให้แฟนฉัน เป็นเจ้ามือเลี้ยงคืนนี้เอง เชิญพวกพี่เลือกร้านต

บทที่143

“อะไรนะ? นายบอกว่าจะซื้อสร้อยเส้นที่แพงที่สุดเหรอ?” ลู่เวยมองหลินอิ่งด้วยสีหน้าที่ดูถูก “นายมีเงินมากขนาดนี้เหรอ? นายรู้ไหมว่าสร้อยราคาแพงที่สุดของที่นี่ราคาเท่าไหร่?”

“ฮ่าๆ นายอยากตายเหรอไง? เศษสวะอย่างนายนี่คิดจะซื้อสร้อยราคาที่แพงที่สุด?” ฉินเฟยยิ้มเยาะ

ในเวลานี้เอง พนักงานขายในชุดพนักงา