ตอน 83
นางรำ
บทที่83
คุณหญิงชมนาดก้าวออกมาขวางสองสาวเอาไว้เสียก่อน เธอประกลาดใจที่จะเห็นชนาออกไปในเวลาเกือบจะเที่ยงคืน เหลืออีกไม่กี่นาทีทั้งที่ชนาบอกว่าคืนนี้หล่อนจะนอนพักให้ตลอด
“จะไปไหนกัน”
“ไปหาคุณไธยค่ะ”
“เขาอีกแล้ว...” ซุ่มเสียงของเธออ่อนใจเป็นอันมาก มันเป็นเรื่องที่ลูกสาวของเธอจะต้องเปลืองตัวอย่างนี้ไปอีก
ตอน 84
บทที่84
“แมวเข้าไปคนเดียวได้ พี่มดกลับเถอะค่ะ...ขอบคุณมากที่มาส่งแมวถึงที่นี่”
หล่อนลงจากรถหน้าประตูบานใหญ่ มีความเชื่อมั่นในตัวเองสูงที่จะข้าเจรจากันให้แตกหัก
“แน่ใจนะแมว...เขาอาจจะบ่ายเบี่ยงตลอด”
“ก็ให้รู้ไปเลย...”
หล่อนมองดูชมพูนุทขับรถจากไปแล้ว จึงเดินเข้ามาชิดใกล้กับบานประตู ยามที่เฝ้าอยู่ตรงหน
ตอน 85
บทที่ 85
ชนาเดินระทดระทวยขึ้นตึก แต่ใจอิ่มเอิบ...หล่อนลำพองในตัวเองว่าเอาเขาไว้อยู่ ถึงเขาจะไปวอแวกับนางรำคนนั้น แต่เขาก็พอใจหล่อนล้นเหลือ
ยังจดจำเสียงครางของเขาได้ มันยังเหมือนติดหูอยู่นี่เอง
หล่อนกำลังจะเข้าห้องของหล่อนอยู่แล้ว เมื่อคุณหญิงชมนาดเอ่ยทักเบาๆ
“ไง...ตกลงกับเขาได้ด้วยดีไหม”
เมื่อหล่อนห