บทที่ 81

บทที่81

เขาโอบบ่าลูกสาวมาไว้ใกล้ตัว ยังดีที่น้ำเสียงกราดเกรี้ยวของหล่อนไม่ดังออกไปมากนัก หล่อนย้ำหลายหนเหลือเกินว่านางรำคนนั้นทำร้ายชนา...

นี่เดี๋ยวแวะไปบ้านโน้น อาจจะได้ลูกคู่มาอีก ชมพูนุทกับชนาเหมือนกันอย่างหนึ่งคือเวลาโมโหแล้วลืมที่จะควบคุมตัวเองให้งดงามเหมือนยามปกติ แม้จะไม่ใช่พี่น้อง

บทที่ 83

บทที่83

คุณหญิงชมนาดก้าวออกมาขวางสองสาวเอาไว้เสียก่อน เธอประกลาดใจที่จะเห็นชนาออกไปในเวลาเกือบจะเที่ยงคืน เหลืออีกไม่กี่นาทีทั้งที่ชนาบอกว่าคืนนี้หล่อนจะนอนพักให้ตลอด

“จะไปไหนกัน”

“ไปหาคุณไธยค่ะ”

“เขาอีกแล้ว...” ซุ่มเสียงของเธออ่อนใจเป็นอันมาก มันเป็นเรื่องที่ลูกสาวของเธอจะต้องเปลืองตัวอย่

บทที่ 84

บทที่84

“แมวเข้าไปคนเดียวได้ พี่มดกลับเถอะค่ะ...ขอบคุณมากที่มาส่งแมวถึงที่นี่”

หล่อนลงจากรถหน้าประตูบานใหญ่ มีความเชื่อมั่นในตัวเองสูงที่จะข้าเจรจากันให้แตกหัก

“แน่ใจนะแมว...เขาอาจจะบ่ายเบี่ยงตลอด”

“ก็ให้รู้ไปเลย...”

หล่อนมองดูชมพูนุทขับรถจากไปแล้ว จึงเดินเข้ามาชิดใกล้กับบานประตู ยามที่เฝ้