ตอน 74
นางรำ
บทที่74
“ฉันจะย้ายกลับไปจากที่นี่”
ภิไธยบอกเมื่อระวีกลับมาจากส่งเกนเกด เขายังลุกไม่ไหวจริงๆ บาดแผลนั้นทำให้เขาต้องนอนอยู่นิ่งๆ เพราะช่วงใดที่เขาขยับตัวแรงไปสักนิด อาการระบมก็รวดร้าวไปตลอดร่าง จนทำให้เขาต้องกัดฟัน คราวนี้ก็เช่นกัน ระวีปราดเข้ามาทำท่าเหมือนจะประคับประคองแต่เขาโบกมือห้ามเอาไว้เสียก่อน
ตอน 75
บทที่75
เกนเกดยังไม่ได้ออกไปสอนเด็กเกี่ยวกับการรำเมื่อระวีขับรถยนต์ของเขาเข้ามา...มีรถยนต์ของหล่อนขับตามมาข้างหลัง เขาลงมาอย่างรื่นเริง พร้อมกับบอกว่า
“ผมเอารถมาคืนตามคำสั่งของคุณไธย เดี๋ยวเผื่อคุณจะต้องใช้รถ...แล้วก็...” เขาไม่ได้มาคนเดียว มีหนุ่มทะมัดทะแมงอีกคนมาด้วย “ผมขอแนะนำคุณทิว...แกเป็นนายช
ตอน 76
บทที่76
เกนเกดทำท่าเหมือนตกตะลึง หลายหนที่เขาแสดงออก แต่มันก็ไม่แจ่มชัดเหมือนหนนี้ หนที่เขาประกาศคำรักออกมา มันช่างน่าขันเสียนี่กระไร เพราะหลังจากพูดออกมาแล้วเขามีท่าทางเก้อเขิน ขยับมือของตัวเองเหมือนจะหาที่วางไม่ได้ทั้งที่มันก็วางอยู่บนหน้าตักของเขาแล้ว
เงียบไปพักหนึ่ง เกนเกดก็เอ่ยออกมาเรียบๆ
“ขอบค