ตอน 7
นางรำ
บทที่7
“ชื่อเกนเกดฮะ คุณไธย”
ภิไธยละสายตาจากหนังสือพิมพ์ มองดูหน้าระวีที่อยู่บนเก้าอี้ตรงกันข้ามแล้วก็เอาช้อนคนกาแฟในถ้วยเรื่อยๆ
“ใครกัน เกนเกด...”
เขาถามอย่างฉงน ยังไม่ปล่อยจากข่าว...ที่น่าสนใจนั่นเลย
“จำนางรำคืนนั้นได้ใช่ไหมล่ะฮะ”
“จำได้ ไม่ลืมแน่...เกนเกด...อือ...ชื่อพิลึก...” เขาอดค่อนขอดไม่ได้
ตอน 8
บทที่8
เกนเกดจอดรถลงที่ลานจอดรถของวัดแล้วรีบลงมาเปิดประตูให้กว้าง จัดแจงผลักที่นั่งของหล่อนเอนมาข้างหน้าเพื่อให้สตรีสองนางข้างหลังก้าวลงมาได้โดยสะดวกก่อนจะอ้อมรถมายังที่นั่งข้างคนขับเปิดประตูให้กับหญิงชรา กิริยาของหล่อนคล่องแคล่วกระฉับกระเฉง ไม่ถึงกับกระชดกระช้อยนุ่มนวล เพราะวันนี้เกนเกดไม่ได้อยู่ใน
ตอน 9
บทที่9
“แม่อยากโอนให้เกด”
คุณบังอรแจ้งความประสงค์ของตัวเองออกมา เมื่อมานั่งในร้านอาหารที่มีขวดน้ำคนละขวดตั้งอยู่ตรงหน้าน้ำเสียงของเธอหนักแน่นมั่นคงเป็นอันมาก “ก็เห็นแต่เกดคนเดียวเท่านั้นที่ไว้เนื้อเชื่อใจได้...”
“แต่ว่า...”
“อย่าปฏิเสธซิ” เธอกุมมือของเกนเกดเอาไว้มองตรงๆ เข้าไปในดวงตา “แม่รู้ตัวว่าอา