ตอน 40
นางรำ
บทที่40
กว่าจะเสือกไสให้ชนากลับไปได้ อารมณ์ของภิไธยก็ขุ่นมัวไปถึงไหนๆ ชนายังไม่เป็นกุลสตรีเพียบพร้อมอย่างที่เขาต้องการ หล่อนออกจากบ้านในเวลาป่านนี้ เพื่อมาหาผู้ชายที่ถึงจะเป็นคู่หมั้น แต่หล่อนก็น่าจะมีญาติผู้ใหญ่มาด้วยสักคนเพื่อป้องกันเสียงครหา ภิไธยยอมรับว่าเขายังหัวโบราณมากกับเรื่องแบบนี้ บางครั้ง
ตอน 41
บทที่41
ชนายังกระหยิ่มในข้อนี้อยู่ ยังไม่มีเงาของเกนเกดพาดผ่านเข้ามาในเส้นทางของหล่อนเลย
“นี่ถ้าเขารู้ว่าแมวสะกดรอยตามเขา คงจะโกรธน่าดู คุณไธยนี่ไม่เหมือนใครเล้ย...” ชนาทำเสียงเหมือนเอ็นดูเขา “แต่งงานกันแล้ว แมวอยากรู้จังเลยว่าเขาจะหวานกับแมวสักแค่ไหนกัน หรือยังเอาแต่งานอีกก็ไม่รู้นะคะ”
“ที่จริง...”
ตอน 42
บทที่42
คำพูดของระวีรบกวนจิตใจของเกนเกดอยู่ไม่น้อย เมื่อขับรถกลับบ้านในค่ำคืนนี้ หญิงสาวเลยขับรถวนไปจอดนิ่งๆ อยู่ที่โรงพยาบาลเอกชนที่อาร์มถูกย้ายมารักษาตัวอยู่นาน หล่อนไม่ได้เข้าไปเยี่ยมเขา แต่การได้มาอยู่ตรงนี้ ในเวลาที่กำลังสับสนทางใจ ก็ทำให้หล่อนรู้สึกว่าหล่อนกำลังหาที่ยึดจิตใจของหล่อนเอาไว้ ไม่ใ