บทที่28

“แม่เกดไปโรงพยาบาล”

นิ่มนวลบอกเมื่อออกมาต้อนรับเขาและระวี นางชอบใจเขา เป็นการถูกชะตากับท่าทีนุ่มนวลและท่าทางของเขาที่บอกว่าเขามีอัธยาศัยดี นางยังมองไม่ออกว่าผู้ชายที่มาคนนี้จะมาเกาะแกะกับเกนเกด เขาคงสุภาพเอาไว้ได้เสมอต้นเสมอปลาย แม้จะดูว่าเขาออกจะเย่อหยิ่งอยู่บ้างก็ตามที

“ไปเยี่ยมพ่ออาร์ม”

น

บทที่ 29

หล่อนกำลังจะเดินผ่านเขากลับเข้าไปข้างในตามเดิม แต่ภิไธยฉวยแขนของหล่อนเอาไว้ สัมผัสของเขาอุกอาจมาก ดวงตาของเกนเกดเลยลุกโชนอย่างเคืองๆ แล้วก็ตามมาด้วยการสะบัดอย่างแรง แต่เขาจับเอาไว้ได้มั่นจึงไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ และหากเขาออกแรงเพียงนิดเดียว ร่างแบบบางของเกนเกดก็จะเข้ามาหาอ้อมแขนของเขาง่ายดาย เ

บทที่ 30

อดเปรี้ยวไว้กินหวาน...

ภิไธยปลอบใจตัวเองมองดูวงหน้านวลผิวเนื้อสีน้ำผึ้งนั่นด้วยแววตาอ่อนโยนเขาไม่เคยรู้สึกเต็มไปด้วยความเร่าร้อนรุนแรงเท่านี้มาก่อน ไม่ว่ากับผู้หญิงคนไหน และหากเป็นไปได้ เขาอยากจะโยนความเป็นสุภาพบุรุษที่กำลังก่อหุ้มตัวเองเอาไว้ทิ้งไป แล้วโดดเข้าใส่เกนเกด...ทำอย่างที่ใจมันร่ำ