บทที่21

สีหน้าของเกนเกดไม่ยินดียินร้าย แม้ว่าภิไธยจะก้าวเข้ามาใกล้...โดยที่หล่อนก็คาดไม่ถึงเหมือนกันเมื่อภิไธยยกมือไหว้ผู้ชราบนเตียงที่ไขพนักด้านหัวเตียงขึ้นสูง ก็ท่าทางทระนงของเขามันไม่บอกว่ามือของเขาจะอ่อนเป็น

แต่ก็ดูออกว่าไม่ใช่สักแต่ยกมือขึ้นไหว้...

แต่เพราะเกนเกดยังไม่รู้จักภิไธยดีพอ เขามีชาติต

บทที่22

“ข้างบน?”

ระวีเสียงหลง แล้วตามขึ้นไป รู้ว่าภิไธยจะต้องไม่พอใจอย่างแน่นอน ที่เห็นชนาบุกบั่นขึ้นไปบนนั้น

ชายหนุ่มแทบกระโดดข้ามๆ ขึ้นมา

ชนาหาเรื่องอีกแล้วแท้ๆ ดูเหมือนว่าเวลาหนึ่งปีที่ชนาจะยังดูไม่ออกเลยว่าภิไธยชอบอะไรแบบไหน

“คุณ...ไธย...”

เสียงหวานเจื้อยแจ้วนั่น ทำให้เขาผวาจากโซฟาที่นอนเล่นอย

บทที่23

เขาไม่รอฟังว่าชนาจะให้คำตอบว่าอย่างไร ถือว่าเขาได้บอกกล่าวแล้ว ตัวเขามีสิทธิ์จะไปต่อได้ตามที่เขาต้องการ แล้วเมื่อตอนออกมาจากบ้านเขาก็เพียงแต่ตกลงว่าจะไปช้อปปิ้งด้วย ไม่ได้เกี่ยวกับงานวันเกิดที่นี่เลย

ชนาจึงยืนหน้าชาอยู่ใกล้ๆ โต๊ะอาหาร ที่จัดเลี้ยงแบบบุฟเฟต์ สีหน้าของหล่อนบอกเลยว่าความอดทนใกล