ตอน 112
นางรำ
บทที่ 112
แม้จะให้อภัยแล้ว แต่ภิไธยก็ไม่เคยแตะต้องชนาอีกเลย เขาห่างเหินหล่อนอย่างมากและไม่ว่าชนาจะพยายามอย่างไร หล่อนก็ไม่เคยได้ตัวเขาอีก...เขาบ่ายเบี่ยงสารพัด
“นี่คุณรังเกียจแมวขนาดนี้เชียวหรือ”
หล่อนเริ่มจะใช้อารมณ์...กระแทกหมอนไปทางโน้นทางนี้ และนั่งหงุดหงิดหน้าคว่ำอยู่บนเตียงกว้าง เขายังยืนหันหล
ตอน 113
บทที่113
ชนาปิดประตูห้องแล้วหล่อนก็ปล่อยเสียงร้องไห้ออกมา...หล่อนคาดผิดไปหมด ชีวิตรักสวยงามของหล่อนมันเป็นแค่ความฝันในความจริงที่หล่อนได้พบพานมันโหดร้ายอย่างร้ายกาจ
หล่อนทุ่มตัวลงนอนคว่ำไปบนที่นอน ร้องไห้จนหลับไป...เพื่อจะตื่นในวันใหม่แล้วก็ยังไม่ได้พบเขา...ชนาต้องไปรอเขาที่ออฟฟิศ ท่าทางเขาเฉยเมยเป็
ตอน 114
บทที่114
เกนเกดตกตะลึงตัวชาไปหมดแล้ว ข้อเสนอบ้าๆ อะไรกันนี่...ศักดิ์ศรีของหล่อนเล่า มันไปอยู่เสียที่ใดกันหมด หญิงสาวยืดตัวขึ้นตรง ดวงหน้าเชิดขึ้นอย่างทระนงและน้ำเสียงของหล่อนก็เข้มแข็งเสียเหลือเกิน
“คุณมาให้ข้อเสนอผิดคนแล้วค่ะ คุณชนา เสียใจด้วย ฉันรับข้อเสนอของคุณไม่ได้”
“นี่ยังไม่มากอีกหรือ เกนเกด