บทที่ 76

ตอนที่ 76 เขาต้องการฉันแล้ว2

“กี่โมงแล้ว?” เซี่ยวลั่วหยาวถามอย่างเป็นนิสัย

“7.10”

“ไอยา เพิ่งเจ็ดโมงสิบ ฉันเข้างานแปดโมงครึ่ง!”

เซี่ยวลั่วหยาวล้มตัวลงนอนอีกครั้ง และหยิบผ้าห่มคลุมตัวและห

ลับไปอีกหน

แต่เฉียวอีฟาน ก็นอนดึกเหมือนกัน เขาก็ต้องตื่นเช้า และจำได้ว

บทที่ 77

ตอนที่ 77 ลืมมันทั้งหมด

เซี่ยวลั่วหยาวเดินออกมาเพียงไม่กี่ก้าว ดวงตาก็เบิกกว้าง

โฮ!

เธอสูดลมหายใจอย่างหนักและปิดปากของเธอด้วยมือเล็ก ๆ ของเธอ

คุณปู่! พี่ชายสุดหล่อคนนี้มาจากที่ไหนกัน!

เขาหล่อมากเลย!

โดยพาะตอนที่ยืนพังรถ ขายาวนั่นอยู่อยู่แบบนั้น เขาหล่อมาก!

บทที่ 78

ตอนที่ 78 ลืมมันทั้งหมด 2

เฉียวอีฟานเดินไปมาอย่างใจจดใจจ่อดูนาฬิกาของเขาหลายร้อยครั้ง

เขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไป เปิดโทรศัพท์ของเขาแล้วโทรไปหาเซี่ยวลั่วหยาว

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ได้ยินใครบางคนกำลังส่งเสียงครวญคราง “หืม? ใคร?”

เซี่ยวลั่วหยาวแปรงฟันของอยู่หน้ากระจกอย่างเ