บทที่ 662 คนถ่อยต่ำทราม

โล๋เหวินกวงเคลียร์คอก่อนจะพูดว่า “ถ้าคุณสัญญาว่าจะอยู่กับผมหนึ่งคืน ผมจะช่วยเก็บรูปของคุณลง”

“คุณฝันไปเถอะ!” เซี่ยวลั่วยีงตะคอกขัดจังหวะ พูดด้วยความโกรธจัด “ให้ฉันนอนกับคุณเนี่ยนะ คุณคิดได้ยังไง คุณคิดว่าคุณเป็นตัวอะไร!”

“ฉันเป็นตัวอะไรงั้นเหรอ!” โล๋เหวินกวงที่

บทที่ 663 อยู่ก็เหมือนตาย!

คางจ๋ายพูดอย่างเย็นชา “จูเลียแอนนา ไม่คิดว่าคุณยังมีชีวิตอยู่ ผมแนะนำให้คุณปล่อยเธอ ผมสามารถเก็บศพพวกคุณพ่อลูกได้”

แค่คำพูดไม่กี่คำก็ทำให้ชายร่างสูงใหญ่สิบกว่าคนตัวสั่นพร้อมกันอย่างหวาดกลัวได้

จูเลียแอนนาที่ถือว่าตัวเองมีคนมากมายนั้นไม่กลัว พูดอย่างมั่นใจว่า

บทที่ 664 วันแห่งความสุข(จบบริบูรณ์)

“อีฟาน ให้ลูกของพวกเราแต่งงานกันดีไหม” หลานซีเวยถามอย่างตื่นเต้น

“อยากพาลูกสาวฉันไปก็ไม่ยาก ตราบใดที่เขาผ่านเจ็ดสิบสองกฎของเจิงหู่ถางไปได้ ฉันก็ยินดีจะเห็น” เฉียวอีฟานมองไปยังทารกเจ้าหญิงน้อยที่กำลังหลับใหลด้วยความรัก พูดด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย แต่คนที่ม