บทที่ 651 แน่นอนว่าตามกลับมา

เซี่ยวลั่วยีงยังคงร้องไห้เสียงของเธอบางเบาราวกับยุง ไม่เหมือนกับท่าทางที่กล้าหาญตามปกติของเธอ หย่าเค่อตกใจมากกับการร้องไห้ของเธอเขารีบนำทิชชู่มายื่นให้เธอ “อย่าร้องไห้ บอกผมว่า ผมช่วยอะไรได้บ้าง"

“ ฉันฉันก็ ... ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเฮงซวยมาก ... ฉันมันเลวเกินไป

บทที่ 652 ทำเป็นมองไม่เห็น

เซี่ยวลั่วยีงไม่ได้จะแหย่กันได้ง่ายๆ เธอค่อยๆหมุนแก้วไวน์ในมือและเดินไปหาหล่อนอย่างช้าๆ

จากนั้นมือของเธอก็สั่นอย่างกะทันหันเมื่อได้ยินSusannaกรีดร้อง “ว๊ายยยยยย" และทุกสายตาก็ละไป ถึงเธอ.

“โอ้ ฉันขอโทษ Susanna ฉันสมควรตายจริงๆ ฉันไม่ทันระวัง ... "

เนื่

บทที่ 653 ความเสี่ยง

เซี่ยวลั่วยีงโกรธมากจนกัดฟัน ... เธอมองไปที่คางจ๋ายอีกครั้ง ในใจของเธอตึงเครียด

เขาจะดูแลSusannaหรือเขาจะปฏิเสธหล่อน

เธอเห็นSusannaมุ่ยริมฝีปากสีแดงอย่างช้าๆราวกับว่ากำลังจะก้มจูบ

“ เย็ดแม่ง!” เซี่ยวลั่วยีงด่าอย่างตื่นเต้น! ผู้หญิงคนนี้ราคาถูกเกินไปที่จะหลอก