บทที่ 615 เสียสติ

เซี่ยวลั่วหยาวคอตกอย่างสิ้นหวังอยู่ภายในห้องอันหนาวเย็นตามลำพัง ในตอนแรก เธอยังคงร้องไห้แง ๆ อยู่ ตอนหลัง เธอก็ได้ร้องไห้จนเหนื่อยจริง ๆ เสียงร้องไห้จึงค่อย ๆ อ่อนลง ตอนหลัง ก็เลยไม่ร้องไห้แล้ว

กำลังตกอยู่ในอาการตะลึงอยู่ ก็ได้ยินเสียงประตูดังขึ้น เซี่ยวลั่วหยาวตกใจจนต้อ

บทที่ 616 วัยสิบแปดปีที่น่ากลัว

เธอค่อย ๆ ยืนขึ้นมา แล้วก็ออกแรงวิ่งขึ้นมาในทันที “อยากจะตายก็ตายพร้อมกันไปเลย เฉียวอีฟาน ฉันจะกลับชาติมาเกิดพร้อมกับคุณ”

ฟางหลิ่งฮู่ยกดระเบิดที่อยู่ในอ้อมกอดของเธอ

“ว๊าย...” เซี่ยวลั่วหยาวตกใจกรีดร้องเสียงแหลมขึ้นมา เฉียวอีฟานยกขาขึ้นมา แล้วถีบไปที่ฟาง

บทที่ 617 งานแต่งงานในศตวรรษ

เฉียวอีฟานที่อยู่ทางด้านนั้นเดินเข้ามาหาเซี่ยวลั่วหยาว ได้พยักหน้าให้กับหลานซีเวยและป๋านซาลี่ก่อน แล้วพูดกับป๋านซาลี่ว่า “โอเฉินล่ะ เป็นเพราะว่าเขาจะรอมาพร้อมกับคุณไม่ใช่เหรอ เลยทำให้ล่าช้ามาหนึ่งวันไม่ใช่เหรอ คุณก็มาแล้ว แต่ทำไมฉันถึงไม่เห็นเขาล่ะ”

ป๋านซาลี่พูด