บทที่ 601 แม้แต่คนป่วยก็ทรมาน

“ถ้าเด็กแซ่โม่นั่นแตะต้องเธออีกแม้แต่นิดเดียว ฉันจะฆ่ามัน!”

ตอนที่พูดคำว่า‘มัน’ เฉียวอีฟานก็ขยับเข้าใส่ลึกล้ำ

“อ๊า...” เซี่ยวลั่วหยาวไม่ได้ป้องกัน ถูกจู่โจมเข้ามากะทันหันจึงร้องออกมาโดยฉับพลัน

“อืม...” เฉียวอีฟานปรือตา ผ่อนลมหายใจอย่างสุขสม

รส

บทที่ 602 ความสนใจทำให้โกลาหล

เธอจึงไม่มีวิธีอะไรที่สามารถทำได้เลย แค่เพียงเฉียวอีฟานให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี เพิ่งค้นพบว่าที่แท้เฉียวอีฟานก็เป็นคนที่ดื้อรั้นมาก เขาบอกว่าจะไม่ทานข้าวผู้คนก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพามนุษย์ผู้ยิ่งใหญ่ผู้แกร่งกร้าวเข้าโรงพยาบาลเท่านั้น

คางจ๋ายกำลังขับรถ เหลือ

บทที่ 603 ได้โปรดอย่าบังคับผม

“ฮะ?!” คางจ๋ายกำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่ ถูกเซี่ยวลั่วหยาวทำให้ตกใจมาก เด็กๆที่ตามมาพากันแอบหัวเราะ

พี่คางมึนๆแบบนี้ช่างน่าขำ

“อ้อ เก็บของเรียบร้อยแล้วก็ไปกันเถอะครับ”

“ไม่ใช่สิคางจ๋าย ทำไมคุณถึงสูบบุหรี่มากอย่างนี้ล่ะ คิดไม่ถึงเลยว่าคุณจะติดบุหรี่มากขน