บทที่ 559 อิจฉาจะตายแล้ว

ในตอนนี้ คนทั้งห้องต่างก็รับรู้เรื่องราวได้ 70-80% แล้ว

พนักงานเสิร์ฟก็เอาน้ำผลไม้หนึ่งแก้ววางตรงด้านล่างจมูกของเซี่ยวลั่วหยาวอย่างเชื่อฟัง เซี่ยวลั่วหยาวเอาตะเกียบทิ่มแทงไปมา ยังคงตกอยู่ในท่ามกลางบรรยากาศเมื่อสักครู่ ยังคงไม่ได้ตระหนักรู้ว่าบทสนทนาระหว่างตนเองกับเฉ

บทที่ 560 คุณตามฉันทำไม

โม่ชิงหยางอยากที่จะดิ้นหลุดออกจากโม่ตงสวี้ แต่ว่าโม่ตงสวี้ในตอนนี้แทบจะคล้ายกับหมาบ้าไปแล้ว จับอย่างเต็มแรงและแน่นมาก โม่ชิงหยางสะบัดไม่หลุดจากพี่ใหญ่สักที จนปัญญา โม่ชิงหยางจึงได้แต่หันหน้ากลับไป แล้วตะโกนพูดกับเซี่ยวลั่วหยาวว่า “ลั่วหยาว คุณนั่งรถกลับโรงเรียนเองนะ กลับไป

บทที่ 561 ผู้ชายรูปงามที่รุนแรงและรวดเร็วกว่าเสือ

กระทืบเท้า “นายน่ารังเกียจจริงๆ!ทำไมมักจะพูดมั่วซั่วกับฉัน! นายไม่ก็ ก็ไม่ต้องตามฉัน ไม่ก็ ก็หุบปาก!”

เซี่ยวลั่วหยาวสูดน้ำมูก ถลึงตาใส่เฉียวอีฟานด้วยความโหดร้ายไปกี่ที

โชคยังดีที่เขาได้หัวเราะออกมา และยังหัวเราะได้ล่มเมืองเช่นนั้น ยังห