บทที่ 553 ไม่คิดถึงคุณมันยากมากเลยนะ

ทำไมไม่ใช่รุ่นพี่โม่แล้วล่ะ แล้วเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียวก็ได้เปลี่ยนมาเป็นเฉียวอีฟานได้อย่างไร

แย่แล้ว แย่แล้ว ตัวเองนับว่าไม่มีทางรอดชีวิตแล้ว

ไม่คาดคิดเลยว่าจะเป็นโรคไข้ใจเอาเสียแล้ว เอาใบหน้าของรุ่นพี่โม่สามารถจินตนาการเป็นไอ้เฉียวบ้าได้...นี่มีค

บทที่ 554 ตกลงแล้วคุณกำลังแสดงอะไรอยู่

แว่นตากรอบดำรีบกระโดดพรวดขึ้นมา แล้วไปหยิบไม้ถูพื้นตรงนั้น นำมาเริ่มทำความสะอาดคราบน้ำเต้าหู้

เซี่ยวลั่วหยาวจมอยู่กับข่าวหนังสือพิมพ์ที่แว่นตากรอบดำอ่านเมื่อสักครู่ มือไม้สั่นไปหมด ในหัวสมองมีเสียงกึกก้องดังขึ้นมา

เล๋ยเซียวเค่อ

ตกลงแล้วคุณ

บทที่ 555 ขนาดกินข้าวก็ยังโดนก่อกวนเลย

มือข้างหนึ่งถืออาหารและเครื่องดื่มเต็มไปหมด หลังจากนั้นก็ยื่นมือออกมาข้างหนึ่ง ล้วงไปหยิบโทรศัพท์มือถือออกมารับสาย “ฮัลโหล ใครครับ”

“พี่สาวของคุณไง”

ทางนั้นดุมาก

“ฮะ พี่สาว คิ คิ เรื่องอะไรนี่ พี่สาวเหรอ คุณทำงานหนักถึงขีดสุดขนาดนี้ ทำไมอยู