บทที่ 478 พวกเราคือเหล่าพี่น้อง

ดวงตาของจูเลียแอนนาเปิดกว้าง ผ่านไปพักใหญ่ เธอถึงค่อยๆปิดตาลงอย่างไร้เรี่ยวแรง

*****

ทั้งสี่คนดื่มเหล้าจนถึงเวลาเที่ยงคืน บิลเลียดเองก็เล่นกันอยู่นาน จนเบื่อแล้ว

“ไปกันเถอะ”

เฉียวอีฟานเสนอขึ้น

จินซวุนพยักหน้า “ใช่แล้ว สมควรไปกันได้แล้ว

บทที่ 479 จับได้คาหนังคาเขา

หลานซีเวยเหลือบมองเถียนเจียเห้อทีหนึ่ง นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วก็นั่งอยู่ตรงนั้นแล้วเริ่มยกขวดเหล้าขึ้นมาดื่ม

คนหนึ่งหดหู่ อีกคนหนึ่งก็หดหู่เช่นเดียวกัน

ป๋านซาลี่เปลี่ยนชุดพนักงาน เชิดคางอย่างเย่อหยิ่ง กำลังดุพวกเด็กที่มาใหม่ว่าทำงานไม่คล่องแคล่ว ดูเหมือนผ

บทที่ 480 ถนนแห่งโชคชะตานั้นช่างคับแคบ

“เซียวเค่อ ที่จริงแล้วผู้หญิงน่ะ.....”

เล๋ยเซียวเค่อตัดขาดคำพูดของจินซวุน ทนไม่ไหวอีกต่อไป ข้างหนึ่งใช้มือปิดหน้าแล้วร้องไห้ อีกข้างหนึ่งก็พึมพำด้วยความสะอึกสะอื้น

“ฉันดีกับเธอขนาดไหน ฉันไม่เคยเอ็นดูผู้หญิงคนไหนแบบนี้มาก่อน เธออยากได้อะไร แค่คำเ