บทที่ 467 มาส่งคุณ

ฮึ อยากจะขุดมุมเฉียวอีฟาน เธอยังอยู่ห่างออกไปหนึ่งระดับ!

“อะไรล่ะ? คุณนี่คิดเยอะไปแล้ว ดูสิฉันแค่อยากจะเก็บของ ฉันยังไม่ได้บอกซีเวยเลยด้วย คุณนี่เคาะขวดน้ำส้มสายชูมาหรือไง เปรี้ยวจริง เปรี้ยว!”

“ไปกี่วัน? ไปไอซ์แลนด์กี่วัน?”

“ได้ยินจากประกาศ เห็นว่าไปอาทิตย์นึ

บทที่ 468 ฉันรอเธอกลับมา

โม่ชิงหยางยิ้มอย่างเขินอายด้วยความอ่อนโยนในสายตาเขาพร้อมด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยบนใบหน้าของเขา

“ลั่วหยาว มหาลัยตัดสินใจให้คุณออกไปเก็บรูปแบบซึ่งก็เป็นสิ่งที่ดีเช่นกันซึ่งเอื้อต่อการปรับปรุงภาพวาดของคุณหลังจากที่คุณไปที่นั่นแล้วก็ต้องดูแลตัวเองด้วย ที่นั่นลมทะเลแรงรักษาตั

บทที่ 469 เขาสนใจเธอจริงๆ

จริงๆ ฉันเป็นคนโง่ ไม่ใช่บอกแล้วเหรอว่าจะไปยุ่งวุ่นวายกับหลานซีเวยอีก แต่ทำไมอดไม่ได้ที่จะรีบวิ่งเข้ามา

“ฉันไปก่อน”

เถียนเจียเห้อเหลือบมองใบหน้าซีดขาวของหม่าเหวินข่าย เขารู้สึกอึดอัดเล็กน้อยในใจและหันไปจากไป

แต่มีใครบางคนดึงแขนเขาไว้ เซี่ยวลั่วหยาวกอดแข