บทที่ 407 นานเกินไปไม่ได้

เซี่ยวลั่วหยาวถึงกับแดงเถือกจนล่ามมาถึงคอ พยายามดันหัวเขาเฉียวอีฟานออก ไม่อยากให้เขาจูบตรงที่น่าอายของเธอ

ลิ้นเรียวของเขากำลังจะทำให้เธอแทบคลั่ง

ลิ้นร้อนราวกันก้อนลาวากำลังแทรกลึกเข้าไปในโพรงสวาทของเธอ หลังจากนั้นมันก็เริ่มขยับด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเรื่อย

บทที่ 408 ความตั้งใจอย่างแรงกล้า

มีรถคันหนึ่งจอดไว้ที่ใต้ต้นไม้ เป็นมุมอับไม่ดึงดูดสายตาผู้คนถ้าไม่สังเกตดี ๆ ก็จะไม่สังเกตเห็น

มีคนอดไม่ได้ที่จะหาวออกมาเสียงดัง

พวกเขาหันกลับไปมองคางจ๋ายที่เล่นเกมอยู่บนรถ ก่อนจะเอ่ยถามเขาว่า

“พี่คาง นี้พวกเรามาทำอะไรที่นี่กัน?”

“รอคุณชาย

บทที่ 409 ต้นไม้สองร้อยยูโร

“อ๊ากกกก ไอ้บ้า แล้วมาทิ้งหลักฐานที่โจ่งแจ้งแบบนี้ไว้ซะได้! แล้วฉันจะออกจากบ้านยังไง! จะพบเจอผู้คนยังไง!”

เซี่ยวลั่วหยาวรีบถอดเสื้อผ้าตัวเองออกดู

ก็พบว่าตั้งแต่บนลงล่าง..... มีรอยจูบสีแดงเต็มไปหมด

ถึงกับหลั่งเหงื่อเย็น ไอ้บ้าเฉียวนี้เป็นบ้าไปแล้วใช