บทที่ 173 ฝันกลางวันให้น้อยๆ หน่อย

เลขาทุกคนก้มหน้าก้มตาทำงานตัวเอง

แต่หูทุกคนตั้งใจฟังทุกอย่างอยู่

ตั้งใจฟังการสนทนาของสองคนนี้

พระเจ้าเซี่ยวลั่วหยาวกล้าหาญขนาดนั้นเลยเหรอ

กล้าใช้น้ำเสียงแบบนี้คุยกับท่านประธานเฉียวอีฟาน

นี่ถ้าอยู่ในสมัยก่อน

ถือว่าไม่เคารพกษัตร

บทที่ 174 ฝันกลางวันให้น้อยๆ หน่อย2

“เฮ้ยๆๆๆ พวกเธออย่าพึ่งคิดไปเองสิ พวกเธอตั้งใจฟังนะ ทำไมฉันถึงว่าโชคชะตาของฉันที่ดีมาถึงแล้ว เพราะเธอคิดดูสิว่าประธานเฉียวอีฟานรักเซี่ยวลั่วหยาวมากขนาดไหน เป็นถึงขั้นที่หลงหัวปักหัวปำ พวกเธอลองคิดดีดีในบริษัทใครสนิทกับเซี่ยวลั่วหยาวมากที่สุดล่ะก็ต้องเป็นฉันน่ะส

บทที่ 175 ทำให้แก้วส่วนตัวของเขาแตก

เซี่ยวลั่วหยาวเดินไปทั้งห้องชงชา

ช่วงนี้เธอต้องเดินผ่านจุดส่วนรวมของเลขทุกคน

ตอนที่เธอเดินไป

เลขาที่กำลังคุยอะไรเสียงดังกันอยู่

วินาทีที่ทุกคนเห็นเซี่ยวลั่วหยาว

ก็เงียบไปทันที

เหมือนจะมีมีดล่องหนมาทำให้ทุกอย่างนี้ถูกตัดทิ้งจน