บทที่69

ซูซีมู่พาโล่เฟยเอ๋อมาที่ลานที่มีสวนหย่อม

ในสวนหย่อมไม่เพียงมีแค่ดอกไม้ แต่ตรงกลางสวนหย่อมยังมีบ่อน้ำบ่อหนึ่ง ตรงกลางบ่อน้ำปลูกดอกบัว

ในฤดูหนาว ดอกบัวสามารถบานได้งดงามหยดย้อยเช่นนี้ คลับนี้ไม่ธรมดาเลยจริงๆ

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อและซูซีมู่เข้าไปในห้อง ยังไม่มีใครมาถึง

หลังจากเข้าไป ซูซีมู่ก็ถอดเสื้อ

บทที่70

โล่เฟยเอ๋อเดิมทีคิดว่าหลังจากที่เข้าไปในสนามบินแล้ว จะต้องหาตัวซูซีมู่

แต่คิดไม่ถึงว่าพอเธอเข้าไปถึง ก็เจอซูซีมู่กำลังยืนคุยโทรศัพท์ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง อยู่หน้าประตูอาคารผู้โดยสารในสนามบิน

โล่เฟยเอ๋อเห็นภาพนี้แล้วก็ตะลึงไปโดยสัญชาตญาณ จากนั้นเม้มปาก แล้วเดินเข้าไป

ไม่ได้เดินเข้าใก

บทที่71

รถขับออกมาจากสนามบินได้ประมาณยี่สิบกว่านาที ถึงขับถึงเขตเมือง

ส่วนนี้อยู่ในเขตตะวันตก ระยะห่างจากเขตตะวันออกที่เธออาศัยอยู่ใช้เวลาราวชั่วโมงกว่า และระยะห่างจากใจกลางเมืองที่ซูซีมู่เอาศัยอยู่ก็ใช้เวลาราวชั่วโมงกว่า ทั้งสองคนอาศัยอยู่คนละทิศทาง…

ในใจของโล่เฟยเอ๋อคิดเป็นเช่นนี้ ปากได้พูดออกไปแล