บทที่477

“คุณมองไม่ออกเหรอว่าซูยุ่นไม่อยากยุ่งกับคุณน่ะ？” โล่เฟยเอ๋อพูดเสียงเย็นชา

เมื่อเห็นโล่เฟยเอ๋อออกมาพูดแบบนั้น ในใจของซือเหม่ยหยวนก็หงุดหงิดขึ้นมา ถ้าไม่ใช่โล่เฟยเอ๋อเธอก็ไม่มีทางเสียแรงเสียเวลาได้ขนาดนี้ ตอนนี้เธอโทษทุกอย่างไปที่โล่เฟยเอ๋อทั้งนั้นเลย

“คุณโล่ ฉันไม่ได้คุยกับคุณนะ คนอื่นพูดอยู

บทที่478

ถึงภาพจะเบลอไปหน่อย แต่ซูยุ่นก็มองออกว่าโจวเฉิงนั้นปลอบหญิงคนนั้นอย่างอ่อนโยน

ซูยุ่นมองไปที่รูปถ่ายด้วยความมึนงงเล็กน้อย เธอคิดว่าโจวเฉิงจะมีแต่ความอ่อนโยนให้ตัวเองคนเดียว

ดูอยู่นานซูยุ่นก็ยังไม่ตอบ โล่เฟยเอ๋อเลยร้อนใจจนต้องส่งไปหาอีกครั้ง “ยุ่นเอ๋อไม่เป็นไรหรอก อย่าคิดเยอะเลย”

“โอเค ฉันไม่

บทที่479

จากนั้น ซ่งหมิ่นหมิ่นก็ไปหาพ่อซือเพื่อบอกว่าตัวเองไม่เหมาะกับตำแหน่งนี้ พ่อซือยังโน้มน้าวเธอในตอนแรก แต่ว่าซ่งหมิ่นหมิ่นยังดื้อดึงไม่ทำต่อ พ่อซือเองก็ไม่มีทางจะพูดอะไรต่ออีก

ในตอนแรกในใจก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับซ่งหมิ่นหมิ่นเท่าไหร่ คนอื่นก็อยากจะแย่งชิงกันไปทำ ทำไมพอถึงเธอกลับไม่เต็มใจขนาดนี้？