บทที่ 453

บทที่453

“นี่ เธอไม่อยากไปเยี่ยมเหซิงโม่ที่โรงพยาบาลจริงหรอ?” โล่เฟยเอ๋อมองซือจิ้งสวนแล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

เธออยากไปแน่นอนสิ! เธออยากไปเยี่ยมจนจะบ้าอยู่แล้ว!

ถึงแม้สองวันนี้ทั้งสองจะมีติดต่อกัน แต่ซือจิ้งสวนก็แสดงออกแบบเย็นชาตลอด เพราะเธอทำตัวไม่ถูกจริงๆ ที่จู่ๆ เหซิงโม่ก็มาทำดีด้วย

ก่อน

บทที่ 454

บทที่454

ประสิทธิภาพการเก็บเสียงของโรงพยาบาลถือว่าธรรมดา โล่เฟยเอ๋ออยู่ข้างนอกก็ได้ยินชัดเจน เห็นทั้งสองในที่สุดก็คืนดีกันแล้ว ก็ยิ้มออกมาอย่างสบายใจ

เธอก็ไม่อยู่รบกวนพวกเขาสองคนที่นี่ต่อ ส่งข้อความบอกซือจิ้งสวนว่าเธอจะกลับไปก่อน หลังจากนั้นก็เดินออกโรงพยาบาล แต่ทางกลับช่างไม่บังเอิญไปเจอ

บทที่ 455

บทที่455

“อืม ฉันไม่เป็นไร ฉันอยู่ที่ร้านกาแฟนอร์ธัมในใจกลางเมือง รอคุณอยู่นะ” โล่เฟยเอ๋อพูดอย่างอ่อนหวาน จากนั้นก็วางสายไป

เธอยังแกล้งเปิดลำโพงอย่างตั้งใจ เพื่อให้ซือเหม่ยหยวนที่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีได้ยิน

ฟังจากน้ำเสียงที่พูดคุยกันก็ฟังออกว่า ความสัมพันธ์ระหว่างซูซีมู่กับโล่เฟยเอ๋อนั้นด