บทที่438

“ไม่ ฉันเอาเด็กออกไม่ได้ ฉันทำไม่ได้……” ซือจิ้งสวนพูดขึ้นมาพลางเดินตรงเข้าไปในห้องทำงาน

หมอเจ้าของไข้และหมอเฉิงเห็นซือจิ้งสวน ก็ตกใจมาก “คุณซือ?”

“ฉันจะเก็บเด็กเอาไว้” ซือจิ้งสวนพูดออกมาตรง ๆ

หมอเจ้าของไข้พูดอย่างจริงจัง : “คุณซือ สภาพร่างกายของคุณเป็นยังไง ตัวคุณรู้อยู่แก่ใจ ถ้าหากเก็บเด็ก

บทที่439

ขณะที่เหซิงโม่โทรไปหาซูซีมู่นั้น เขากำลังทานข้าวอยู่กับโล่เฟยเอ๋อ

เห็นหน้าจอโทรศัพท์โชว์เบอร์ของเหซิงโม่ เขาก็หันไปมองโล่เฟยเอ๋อ แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา เดินไปยังห้องรับแขก แล้วกดรับสาย

โล่เฟยเอ๋อรู้สึกว่าวันนี้ซูซีมู่ดูแปลก ๆ แต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่เคยแอบคุยโทรศัพท์ลับหลังโล่เฟยเอ๋อ

เธอรู้สึกว่า

บทที่440

โล่เฟยเอ๋อผ่านการอดทนความเจ็บปวดมาถึงแปดชั่วโมง ถึงจะได้คลอดลูกสาวที่หนักสี่กิโลออกมา

เพราะว่าเหนื่อยมาก เธอเลยไม่ได้ดูลูกสาว ก่อนจะหลับไป……

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อตื่นขึ้นมา ก็เห็นซูซีมู่ที่นั่งอยู่ข้างเตียง จึงรีบถาม “ลูกล่ะ？”

“กำลังหลับอยู่” ซูซีมู่ชี้ไปทางเปลสานข้างกายก่อนจะตอบ

โล่เฟยเอ๋อเพิ่ง