บทที่43

โล่เฟยเอ๋อวิ่งไปที่ประตูวิลล่าของซูซีมู่ด้วยอึดใจครั้งเดียว เธออดใจรอไม่ไหว รีบกดกริ่งที่หน้าวิลล่าของซูซีมู่

หลังจากกดกริ่งประตูเธอยืนเงียบๆ และรออยู่นอกประตู

โล่เฟยเอ๋อรอสองสามนาที แต่ก็ไม่มีใครมาเปิดประตู เธอคิดว่าซูซีมู่ไม่ได้ยินเสียงกริ่ง ก็ก้าวไปกดกริ่ง อีกครั้ง คราวนี้ก็ไม่มีใครเปิดปร

บทที่44

ซูซีมู่ได้ยินประโยคนี้จากโล่เฟยเอ๋อ ‘ซูซีมู่ ราตรีสวัสดิ์’ก็รู้สึกเหมือนใจละลาย สบายใจอย่างบอกไม่ถูก

ราตรีสวัสดิ์กลับไปแล้วจะวางสายเลยเหรอ ซูซีมู่เม้มริมฝีปากแล้วถามว่า “คุณดูหนังไปแล้วหรือยัง？”

โล่เฟยเอ๋อนิ่งไปสองสามวินาที ถึงตอบซูซีมู่ที่จู่ๆก็เปลี่ยนเรื่อง“ยังเลย”

ซูซีมู่ตอบกลับไปว่า‘อืม’

บทที่45

ขึ้นรถแล้วโล่เฟยเอ๋อก็ถามโจวเฉิง“วันนี้เขาไม่ทำงานเหรอ？”

“ประธาณซูเขาได้รับ……”โจวเฉิงตอบครึ่งเดียวก็นึกถึงคำเตือนของซูซีมู่รีบเปลี่ยนคำพูดอย่างรวดเร็ว“ประธาณซูหยุดพักสองสามวัน”

“อืม”โล่เฟยเอ๋อพยักหน้าอย่างไม่ได้สงสัย

เห็นโล่เฟยเอ๋อเชื่อเขาแล้ว โจวเฉิงก็ค่อยๆถอนหายใจออกมา แล้วขับรถต่อไป

รถผ่า