บทที่42

หลังจากโจวเฉิงออกไป ใบหน้าของที่เย็นชาของซูซีมู่ก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นเศร้าทีละน้อย ……

ในที่สุดซูซีมู่ก็ออกจากโรงพยาบาล แต่ไม่สามารถกลับไปที่บ้านพักของเขาได้

เพราะว่าคุณท่านซูกลับมาแล้ว ก็ให้คนพาซูซีมู่กลับคฤหาสน์ตระกูลซู

ซูซีมู่ไม่ได้ปฏิเสธ และนั่งลงในคฤหาสน์ของตระกูลซูอย่างสบายใจ

เขาไม่รู้ว่าท

บทที่43

โล่เฟยเอ๋อวิ่งไปที่ประตูวิลล่าของซูซีมู่ด้วยอึดใจครั้งเดียว เธออดใจรอไม่ไหว รีบกดกริ่งที่หน้าวิลล่าของซูซีมู่

หลังจากกดกริ่งประตูเธอยืนเงียบๆ และรออยู่นอกประตู

โล่เฟยเอ๋อรอสองสามนาที แต่ก็ไม่มีใครมาเปิดประตู เธอคิดว่าซูซีมู่ไม่ได้ยินเสียงกริ่ง ก็ก้าวไปกดกริ่ง อีกครั้ง คราวนี้ก็ไม่มีใครเปิดปร

บทที่44

ซูซีมู่ได้ยินประโยคนี้จากโล่เฟยเอ๋อ ‘ซูซีมู่ ราตรีสวัสดิ์’ก็รู้สึกเหมือนใจละลาย สบายใจอย่างบอกไม่ถูก

ราตรีสวัสดิ์กลับไปแล้วจะวางสายเลยเหรอ ซูซีมู่เม้มริมฝีปากแล้วถามว่า “คุณดูหนังไปแล้วหรือยัง？”

โล่เฟยเอ๋อนิ่งไปสองสามวินาที ถึงตอบซูซีมู่ที่จู่ๆก็เปลี่ยนเรื่อง“ยังเลย”

ซูซีมู่ตอบกลับไปว่า‘อืม’