บทที่404

เมื่อผู้จัดการเดินออกไป โล่เฟยเอ๋อจึงปรายตามองไปที่ผู้หญิงที่นั่งฝั่งตรงข้าม

“เธอเป็นเพื่อนคุณหรอ?”

ซูซีมู่ตอบทั้งๆ ที่ไม่ได้หันไปมองอีกฝ่าย “ไม่รู้จัก”

หญิงสาวคิดไม่ถึงว่าซูซีมู่จะพูดว่าไม่รู้จักเธอ เธอเสียหลักไปเล็กน้อย แล้วพูดกับซูซีมู่อย่างไม่พอใจ “ประธานซู ฉันเป็นลูกสาวของประธานหมินจาก

บทที่405

ซูยุ่นหันกลับไป จึงเห็นโจวเฉิงยืนอยู่ไม่ไกล กระเป๋าใส่เอกสารของเขาหล่นลงกับพื้น

เขาได้ยินสิ่งที่เธอกับพี่เหซิงโม่คุยกัน? ในหัวของซูยุ่นผุดคำถามนี้ขึ้น ก่อนจะได้ยินโจวเฉิงพูดด้วยความรู้สึกผิด “ขอโทษที่รบกวนครับ เชิญพวกคุณตามสะดวก”

พูดจบ โจวเฉิงก็ก้มตัวเก็บเอกสารขึ้น แล้วหมุนตัวเดินจากไป

“นาย

บทที่406

ฟังเรื่องราวของซูยุ่น โจวเฉิง และเหซิงโม่จากปากของซูซีมู่จบ โล่เฟยเอ๋อก็ตกใจ แล้วว่า “ขอแค่หาโจวเฉิงให้เจอ เรื่องก็จะคลี่คลาย”

ซูซีมู่ตอบ ‘อืม’ ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นซูยุ่นโทรเข้ามา

เมื่อรับสาย ซูซีมู่ก็ถามทันที “เจอไหม?”

“พี่คะ เขาไม่อยู่ที่นี่…” เสียงของเธอสะอื้น

ซูซีมู่ขมวดคิ้ว