บทที่403

นับตั้งแต่ที่โจวเฉิงกลับมาจากประเทศM ซูซีมู่ก็ไม่ต้องเข้าบริษัทถี่เช่นก่อนหน้านี้ เขาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บ้านไปกับโล่เฟยเอ๋อ

แม้แต่การประชุมสำคัญๆ ก็ให้โจวเฉิงเป็นตัวแทนนำประชุม เว้นแต่ครั้งไหนที่ต้องมีการวางแผนครั้งสำคัญมากๆ โจวเฉิงไม่สามารถตัดสินใจได้ ซูซีมู่ถึงจะออกโรง

ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให

บทที่404

เมื่อผู้จัดการเดินออกไป โล่เฟยเอ๋อจึงปรายตามองไปที่ผู้หญิงที่นั่งฝั่งตรงข้าม

“เธอเป็นเพื่อนคุณหรอ?”

ซูซีมู่ตอบทั้งๆ ที่ไม่ได้หันไปมองอีกฝ่าย “ไม่รู้จัก”

หญิงสาวคิดไม่ถึงว่าซูซีมู่จะพูดว่าไม่รู้จักเธอ เธอเสียหลักไปเล็กน้อย แล้วพูดกับซูซีมู่อย่างไม่พอใจ “ประธานซู ฉันเป็นลูกสาวของประธานหมินจาก

บทที่405

ซูยุ่นหันกลับไป จึงเห็นโจวเฉิงยืนอยู่ไม่ไกล กระเป๋าใส่เอกสารของเขาหล่นลงกับพื้น

เขาได้ยินสิ่งที่เธอกับพี่เหซิงโม่คุยกัน? ในหัวของซูยุ่นผุดคำถามนี้ขึ้น ก่อนจะได้ยินโจวเฉิงพูดด้วยความรู้สึกผิด “ขอโทษที่รบกวนครับ เชิญพวกคุณตามสะดวก”

พูดจบ โจวเฉิงก็ก้มตัวเก็บเอกสารขึ้น แล้วหมุนตัวเดินจากไป

“นาย