บทที่395

เพราะเวลาค่อนข้างดึกมากแล้วโล่เฟยเอ๋อและซูซีมู่จึงไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลนาน ทั้งคู่กลับออกมา

วันต่อมาขณะที่พวกเขากำลังจะไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลอีกครั้ง ลู่ยู่ส่งข่าวมาบอกว่าเหซิงโม่เองก็มาเยี่ยมหซิวหชูเฉียว พวกเขาจึงโทรนัดเหซิงโม่มากินข้าวกัน

หลังจากนัดแนะเสร็จ ซูซีมู่กับโล่เฟยเอ๋อออกจากโรงพยา

บทที่396

ไม่บอกนักที่จะได้เห็นใบหน้านิ่งๆ ของซูซีมู่ปรากฏความไม่พอใจ “เหซิงโม่ อะไรของนาย? ”

เหซิงโม่ก้มหน้านิดๆ “โทษที”

“ในเมื่อปฏิเสธไปแล้ว ก็อย่าทำให้เธอคิดอีก” ซูซีมู่เตือน “ไม่อย่างงั้น ฉันจะไม่สนว่านายเป็นเพื่อน”

“ฉันเข้าใจแล้ว” เหซิงโม่พยักหน้า

ซูซีมู่ไม่พูดอะไรอีก เขาหมุนตัวเดินกลับห้องอาหาร

บทที่397

โล่เฟยเอ๋อนั่งอยู่ข้างๆ ซูยุ่น สังเกตเห็นการกระทำของคนข้างๆ จึงถามขึ้นอย่างแปลกใจ “เป็นอะไรหรือเปล่า? อาหารไม่ถูกปากหรอ? ”

หลังสิ้นสุดคำพูดของโล่เฟยเอ๋อ ทุกคนจึงพากันหันมาสนใจซูยุ่น

ทำให้ซูยุ่นรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “เอ่อ… เปล่าหรอกค่ะ อาหารถูกปากมาก”

เพื่อไม่ให้ทุกคนเข้าใจผิด ซูยุ่นจึง