บทที่394

หลังจากปฏิเสธคำชวนของเย่รู่ไป๋ เธอก็ไม่ได้อยู่ที่ห้องทำงานของคาริน่า แต่เดินกลับมาที่รถพร้อมสงเฟยเหวิน ซูซีมู่ยังประชุมไม่เสร็จ โล่เฟยเอ๋อคุยเล่นกับสงเฟยเหวินอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะรู้สึกอ่อนล้าแล้วพิงกับพนักเบาะผล็อยหลับไป

สงเฟยเหวินห่วงว่าเธอนอนแบบนี้จะไม่สบายตัว จึงช่วยปรับเบาะลงเป็นระนาบ

หล

บทที่395

เพราะเวลาค่อนข้างดึกมากแล้วโล่เฟยเอ๋อและซูซีมู่จึงไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลนาน ทั้งคู่กลับออกมา

วันต่อมาขณะที่พวกเขากำลังจะไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลอีกครั้ง ลู่ยู่ส่งข่าวมาบอกว่าเหซิงโม่เองก็มาเยี่ยมหซิวหชูเฉียว พวกเขาจึงโทรนัดเหซิงโม่มากินข้าวกัน

หลังจากนัดแนะเสร็จ ซูซีมู่กับโล่เฟยเอ๋อออกจากโรงพยา

บทที่396

ไม่บอกนักที่จะได้เห็นใบหน้านิ่งๆ ของซูซีมู่ปรากฏความไม่พอใจ “เหซิงโม่ อะไรของนาย? ”

เหซิงโม่ก้มหน้านิดๆ “โทษที”

“ในเมื่อปฏิเสธไปแล้ว ก็อย่าทำให้เธอคิดอีก” ซูซีมู่เตือน “ไม่อย่างงั้น ฉันจะไม่สนว่านายเป็นเพื่อน”

“ฉันเข้าใจแล้ว” เหซิงโม่พยักหน้า

ซูซีมู่ไม่พูดอะไรอีก เขาหมุนตัวเดินกลับห้องอาหาร