บทที่371

“ไสหัวไป……” สายตาคมปลาบของซูซีมู่มองผู้รักษาความปลอดภัยอย่างเย็นชา จากนั้นก็ก้าวเท้าก้าวใหญ่ๆ ไปยังล็อบบี้ของบริษัทจิวเวลรี่นานาชาติไป๋ซื่อ

“คุณผู้ชายครับ คุณไม่……” ผู้รักษาความปลอดภัยยังคงคิดจะขวางซูซีมู่ ตอนนี้เองเย่รู่ไป๋ก็ลงมาจากรถคันหนึ่งอย่างรีบร้อน เอ่ยขึ้นกับผู้รักษาความปลอดภัยว่า “

บทที่372

โล่เฟยเอ๋อจ้องมองชายฝรั่งเศสวัยกลางคนที่ยืนหันหลังให้เธออยู่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสับสน

อย่าหาว่าเธอทำไมจึงสับสน เพราะหลังจากผู้จัดการใหญ่พาเธอมาที่นี่ ผู้ชายคนนี้นอกจากเสียง ‘อืม’ แล้ว จนถึงตอนนี้ก็เกือบจะครึ่งชั่วโมงแล้ว ยังไม่เปิดปากพูดอะไรเลย

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ ในที่สุดชายคนนั้นก

บทที่373

ตอนที่ไป๋หวนหยู่วิ่งออกจากบ้านพักตากอากาศ ก็เห็นซูซีมู่ขึ้นไปบนรถพอดี

เขารีบพูดขึ้นอย่างรีบร้อนว่า “รอก่อน ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ”

ซูซีมู่ที่กำลังขึ้นรถชะงักไป จากนั้นก็พูดออกมาสองคำ ‘ขึ้นรถ’ แล้วก็ขึ้นรถไปทันที

ไป๋หวนหยู่ก็วิ่งเหยาะๆ ตามไป เปิดประตูรถข้างคนขับของซูซีมู่ ขึ้นไปนั่ง

เขายังไม่