บทที่37

ซูซีมู่ตกใจที่โล่เฟยเอ๋อปากุญแจรถใส่เขา

“ผมผิดเอง คุณอย่าโกรธเลยนะ”

โล่เฟยเอ๋อหมุนตัวเดินไปโดยที่ไม่ยอมพูดอะไร

ซูซีมู่เกิดกังวลขึ้นมาเมื่อเห็นโล่เฟยเอ๋อเดินจากไปก็รีบเข้าไปคว้ามือเธอไว้

“ปล่อยนะ” ดวงตาของโล่เฟยเอ๋อค่อย ๆ แดงขึ้นเรื่อย

“ไม่” ซูซีมู่ดึงโล่เฟยเอ๋อเข้ามาไว้ในอ้อมกอด โล่เฟยเอ๋อยก

บทที่38

โล่เฟยเอ๋อรู้สึกสับสนเล็กน้อยเมื่อข้อสรุปออกมาเป็นแบบนี้

ต่อมาเธอก็ลุกจากชักโครกแล้ววิ่งออกมาจากห้องน้ำ

“เกิดอะไรขึ้น?” ซูซีมู่มองโล่เฟยเอ๋อที่วิ่งอย่างรีบร้อนออกมาจากห้องน้ำ

“ดึกมากแล้ว ฉันขอตัวกลับก่อน” โล่เฟยเอ๋อไม่กล้ามองตาซูซีมู่

ซูซีมู่มองดูเธอนิ่ง ๆ แล้วลุกขึ้นยืน “ผมไปส่ง”

“ไม่ต้อง เ

บทที่39

คนด้านนอกสวมเพียงเสื้อโค้ต ส่วนคนด้านในสวมสีขาว คือพี่สาวของโล่เฟยเอ๋อ โล่หยิวชิว

ไม่ใช่ว่าเธออยู่ต่างประเทศเหรอ? ทำไมถึงกลับมาอยู่ที่นี่?

มันสายเกินไปที่โล่เฟยเอ๋อจะหาคำตอบ

มองเห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินไปหาโล่หยิวชิวแล้วโล่หยิวชิวก็จูบผู้ชายคนนั้น

พวกเขาจูบกันอย่างลึกซึ้ง มือของผู้ชายคนนั้นอยู่ใ