ตอน 336
โดนเท
บทที่ 315
บทที่315
หลังจากที่โล่เฟยเอ๋อออกมาจากห้องทำงานของเย่รู่ไป๋ ก็ไปหาคาริน่าที่ชั้นสิบ
“คุณโล่”คาริน่าตรงเข้ามาทักทายโล่เฟยเอ๋อด้วยความเคารพ
โล่เฟยเอ๋อยิ้มให้คาริน่าเล็กน้อย หลังจากนั้นเอ่ยตามมารยาท: “คุณครูคาริน่า คุณอย่าเรียกฉันว่า‘คุณโล่’เลยค่ะ ตอนนี้ฉันเป็นนักออกแบบที่ไร้ชื่อเสียงคนหนึ่งท
ตอน 337
บทที่ 316
บทที่316
“คุณโจว ซูซีมู่รับเลขานุการผู้หญิงเหรอ?”
“เปล่าครับ”
“คุณโจว ซูซีมู่มีลูกค้าผู้หญิงเหรอ?”
“เปล่าครับ”
‘เปล่าครับ’ สองคำนี้ทำให้โล่เฟยเอ๋อเริ่มโมโหแล้ว “ไม่มีเลขาผู้หญิง ไม่มีลูกค้าผู้หญิง แล้วกลิ่นน้ำหอมบนตัวซูซีมู่มาจากไหน?”
“เรื่องนั้น…” โจวเฉิงพูดไปได้สองคำก็เงียบลง
โล่เฟยเอ๋อ
ตอน 338
บทที่ 317
บทที่317
ในระหว่างที่ออกจากโรงแรม โล่เฟยเอ๋อโอบรอบคอซูซีมู่แน่นมาตลอดทาง เหมือนกลัวว่าซูซีมู่จะทิ้งเธอ
แม้กระทั่งตอนที่ซูซีมู่อุ้มเธอออกมาจากห้องโถงของโรงแรม เธอก็ยังมองซูซีมู่อย่างเคร่งเครียดแล้วถาม “ซูซีมู่ พวกเราแต่งงานกันดีไหม?”
ซูซีมู่หยุดอยู่ตรงนั้นราวกับถูกใครสกัดจุดไว้ ดวงตาคู่นั้