บทที่336

หลังจากผ่านไปไม่กี่นาที โล่เฟยเอ๋อก็เดินมา

“เธอมาทำไม?” เหซิงโม่ถามอย่างแปลกใจ

ส่วนโล่เฟยเอ๋อก็ตอบอย่างมึนงง “ก็ซูยุ่นบอกว่านายมีธุระจะคุยกับฉัน”

จู่ๆ เหซิงโม่ก็นึกถึงคำพูดที่ซูยุ่นพูดก่อนหน้าที่เธอจะจากไป

ซูยุ่นหมายความว่าอย่างไร?

คิ้วของเขาขมวดเป็นปมแล้วตอบว่า: “เธอคงจะฟังผิดแล้วล่ะ”

“อ้อ

บทที่337

พอคิดได้แบบนี้ ซูยุ่นก็เริ่มนั่งไม่ติดแล้ว

เธอเห็นว่าโล่เฟยเอ๋อกำลังคุยกับเหซิงถิงอยู่โดยที่ไม่ได้สนใจเธอ

เธอจึงแอบหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องที่เธอส่งรูปภาพให้ซูซีมู่ก่อนหน้านี้ออกมา

จากนั้นเปิดเครื่อง แล้วกดแทบข้อความ จากนั้นพิมพ์ข้อความลงบนแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว: รูปพวกนี้ฉันเพิ่งถ่ายเองเมื

บทที่338

นับตั้งแต่ที่ซูซีมู่ออกมาจากห้องของซูยุ่น เขาก็มีสีหน้าที่ไร้อารมณ์มาตลอดทางพร้อมโจวเฉิงที่ตามขึ้นลิฟต์ จนมาถึงชั้นล่าง

จนกระทั่งถึงหน้าประตูโรงแรม เขาถึงหยุดเดินและถามขึ้นว่า “เรื่องวันเกิดตอนที่ฉันอายุสิบขวบวันนั้น นายเป็นคนบอกโล่เฟยเอ๋อใช่ไหม?”

ในตอนที่โจวเฉิงบอกเรื่องนี้กับโล่เฟยเอ๋อ เข