บทที่335

พอกินข้าวไปได้หนึ่งชั่วโมงกว่า ซูซีมู่ก็โทรมาหาโล่เฟยเอ๋อ

โล่เฟยเอ๋อจึงเอ่ยขอตัวกับคนอื่นๆ จากนั้นลุกขึ้นแล้วออกไปรับโทรศัพท์ข้างนอก

“เฟยเอ๋อ เธอออกไปไหนแล้ว?”

โล่เฟยเอ๋ออึ้งไปสักพักจากนั้นถาม “นายกลับมาแล้วเหรอ?”

“อืม เพิ่งกลับ” ซูซีมู่ตอบ

ในตอนที่โล่เฟยเอ๋อกำลังจะถามซูซีมู่ว่าทำไมถึงกลับม

บทที่336

หลังจากผ่านไปไม่กี่นาที โล่เฟยเอ๋อก็เดินมา

“เธอมาทำไม?” เหซิงโม่ถามอย่างแปลกใจ

ส่วนโล่เฟยเอ๋อก็ตอบอย่างมึนงง “ก็ซูยุ่นบอกว่านายมีธุระจะคุยกับฉัน”

จู่ๆ เหซิงโม่ก็นึกถึงคำพูดที่ซูยุ่นพูดก่อนหน้าที่เธอจะจากไป

ซูยุ่นหมายความว่าอย่างไร?

คิ้วของเขาขมวดเป็นปมแล้วตอบว่า: “เธอคงจะฟังผิดแล้วล่ะ”

“อ้อ

บทที่337

พอคิดได้แบบนี้ ซูยุ่นก็เริ่มนั่งไม่ติดแล้ว

เธอเห็นว่าโล่เฟยเอ๋อกำลังคุยกับเหซิงถิงอยู่โดยที่ไม่ได้สนใจเธอ

เธอจึงแอบหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องที่เธอส่งรูปภาพให้ซูซีมู่ก่อนหน้านี้ออกมา

จากนั้นเปิดเครื่อง แล้วกดแทบข้อความ จากนั้นพิมพ์ข้อความลงบนแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว: รูปพวกนี้ฉันเพิ่งถ่ายเองเมื