บทที่333

“ไม่หิว” โล่เฟยเอ๋อส่ายหน้า

ซูซีมู่จึงถามความคิดเห็นของเธอ “อย่างนั้นเธอดูทีวีสักพัก รอฉันอ่านเอกสารสองสามฉบับนี้ให้จบก่อนแล้วค่อยไปกินข้าวดีไหม?”

“อืม นายไปทำธุระเถอะ” โล่เฟยเอ๋อพยักหน้าอย่างน่าเอ็นดู จากนั้นก็เปิดรายการวาไรตี้ชื่อดังรายการหนึ่งในแท็บเล็ตขึ้นมา

ซูซีมู่จึงหยิบเอกสารไม่กี่ฉบ

บทที่334

ในระหว่างที่โล่เฟยเอ๋อกำลังทานข้าวกับซูซีมู่ จู่ๆ เธอก็นึกอะไรขึ้นได้แล้วเอ่ย: “นายรู้เรื่องที่กู้ชิงหลันทำงานอยู่ในบริษัทซูซื่อหรือเปล่า?”

ซูซีมู่นิ่งไปสักพัก นานแล้วที่เขาไม่ได้ยินชื่อนี้

หลังจากที่ผ่านไปนาน เขาก็เพิ่งจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบว่า: “ไม่รู้”

โล่เฟยเอ๋อก็ไม่ทันสังเกตว่าซ

บทที่335

พอกินข้าวไปได้หนึ่งชั่วโมงกว่า ซูซีมู่ก็โทรมาหาโล่เฟยเอ๋อ

โล่เฟยเอ๋อจึงเอ่ยขอตัวกับคนอื่นๆ จากนั้นลุกขึ้นแล้วออกไปรับโทรศัพท์ข้างนอก

“เฟยเอ๋อ เธอออกไปไหนแล้ว?”

โล่เฟยเอ๋ออึ้งไปสักพักจากนั้นถาม “นายกลับมาแล้วเหรอ?”

“อืม เพิ่งกลับ” ซูซีมู่ตอบ

ในตอนที่โล่เฟยเอ๋อกำลังจะถามซูซีมู่ว่าทำไมถึงกลับม