บทที่ 311

บทที่311

ในเวลานี้ เสียงกระดิ่งปิดโทรศัพท์ที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น เสียงนั้นชัดเจนมากในคืนที่เงียบสงัดแบบนี้

ซูซีมู่ตกตะลึงไปสักพัก แล้วลุกขึ้นเดินไปที่ไม้แขวนเสื้อตรงหน้า แล้วล้วงเอาโทรศัพท์มือถือที่ปิดเครื่องออกมาจากกระเป๋าเสื้อคลุมของเขา

มันเป็นโทรศัพท์มือถือที่เขาไม่ได้ใช้ เพราะอยากให้ตนเอ

บทที่ 312

บทที่312

ซูซีมู่กลัวว่าจะตามโล่เฟยเอ๋อไม่ทัน พอวิ่งออกมาจากห้อง จึงไม่ได้รอลิฟต์แล้วเดินตรงไปที่บันได

ความเร็วของเขาเร็วมาก บันไดสิบชั้นใช้เวลาไม่ถึงสองนาที

พอวิ่งออกจากโรงแรม ซูซีมู่ก็หยุดก้าวเดินด้วยความตื่นตระหนกเมื่อไม่เห็นร่างของโล่เฟยเอ๋อ

มองไปรอบๆ หนึ่งครั้งและกำลังจะเรียกรถแท็กซี่

บทที่ 313

บทที่313

พอบอกว่ากลับประเทศ ก็กลับประเทศทันที

ซูซีมู่รีบโทรศัพท์จองตั๋วเครื่องบินกลับเมืองA หลังจากนั้นก็พาโล่เฟยเอ๋อกลับมาเก็บกระเป๋าเดินทางที่โรงแรม จัดการคืนห้องพัก แล้วค่อยเรียกรถไปสนามบิน

พอถึงสนามบินก็เป็นเวลาขึ้นเครื่องพอดี ทั้งคนสองคนรีบเช็คอิน จากนั้นก็ผ่านการตรวจสอบความปลอดภัยแล