ตอน 33
โดนเท
บทที่33
โล่เฟยเอ๋อจ้องมองรถของซูซีมู่ที่ค่อย ๆ หายเข้าไปในรถจำนวนมากที่แน่นขนัดอยู่บนถนน
เดินไปได้ไม่กี่ก้าวเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
โล่เฟยเอ๋อหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า เห็นชื่อที่ปรากฏว่า‘คุณป้าเหยา’ก็เกิดลังเลขึ้นมา แต่สุดท้ายก็รับสาย
“ค่ะคุณป้าเหยา”
เห้อจิ้นเหยาพูดเสียงอ่อนมาจากปลายสาย “เฟยเอ๋อวั
ตอน 34
บทที่34
ตอนที่โล่เฟยเอ๋อลงมาจากชั้นบนโล่ชิงไป๋กับเห้อจิ้นเหยาก็ได้มารอเธอที่โต๊ะอาหารแล้ว
โล่ชิงไป๋ที่มีสีหน้าไม่พอใจมองโล่เฟยเอ๋อที่เพิ่งเข้ามา “ให้ผู้ใหญ่มานั่งรอเธอ มันถูกเหรอ?”
โล่เฟยเอ๋อรู้ตัวว่าผิดจึงไม่แก้ตัว
“คนกันเองทั้งนั้นรอนิดรอหน่อยไม่เป็นไรหรอกค่ะ” เห้อจิ้นเหยามองไปที่โล่ชิงไป๋แล้วส่งร
ตอน 35
บทที่35
เสียงแจ้งเตือนข้อความที่คุ้นเคยทำให้ซูซีมู่ต้องเลิกคิ้ว
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า
โล่เฟยเอ๋อส่งข้อความสั้น ๆ มา : คุณยังไม่เลิกงานเหรอ?
หลังจากอ่านข้อความนั้น ความโศกเศร้าที่แสดงอยู่บนใบหน้ามาตลอดทั้งวันก็หายไปหมด
ซูซีมู่ตอบกลับ : เลิกตั้งนานแล้ว
เมื่อซูซีมู่ตอบกลับข้อความนั้นไปโล่เฟยเอ