บทที่ 304

บทที่304

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อรอซูซีมู่อยู่ที่ด้านนอกคลับส่วนตัว ภายในคลับส่วนตัว ส้ายหลินน่าก็กำลังพูดถึงเธอ

“ซู คุณใจดำเกินไปแล้ว! เธอตามคุณมาตั้งแต่จัตุรัสว็องโดมจนถึงที่นี่ คุณยังปล่อยเธอถูกขวางอยู่ข้างนอก”

สีหน้าท่าทางซูซีมู่ไม่มีเปลี่ยนแปลง มองเอกสารในมือด้วยท่าทางจริงจัง

แต่ชายชาวฝรั่งเ

บทที่ 305

บทที่305

ไม่ต้องตามผมแล้ว ผมไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณอีก

ได้ยินประโยคนี้ โล่เฟยเอ๋อนิ่งอึ้งไปทั้งร่าง

เขายอมไม่ต้องการเธอยอมรับผิด เขาไม่อยากฟังคำอธิบายจากเธอ เขาไม่อยากให้เธอตามเขา ไม่อยากเกี่ยวข้องกับเธอ

กลับกลายเป็นว่าเธอรอคอยที่ได้พบเขา แต่ไม่คิดเลยว่าเขาไม่ได้อยากเจอเธอเลยสักนิด

บทที่ 306

บทที่306

เขาตัดสินใจไม่ไปหาเธออีกแล้ว เริ่มเรียนรู้ที่จะลืมเธอแล้ว

ทำไมเธอที่พูดอย่างเด็ดขาดในตอนแรก ถึงได้มาหาเขา?

ซูซีมู่สะบัดหัวอย่างแรง สะบัดความคิดในสมองให้ออกไป

จากนั้นลุกยืนขึ้น เปิดโทรศัพท์อีกเครื่อง โทรหาหมายเลขหนึ่ง

“ส้ายหลินน่า ผมมีธุระต้องออกไป เรื่องร่วมมือกัน ผมจะจัดคนให้ไปเ