บทที่ 303

บทที่303

ซูซีมู่เม้มริมฝีปาก จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเบาบางเย็นเยียบ: “คุณคิดมากไปแล้ว วันนี้ผมมาที่นี่เป็นเพื่อนเพื่อนผม”

พูดประโยคนี้จบ ซูซีมู่หันหลังเดินไปหาสาวสวยชาวฝรั่งเศสที่อยู่ไม่ไกล “ส้ายหลินน่า พวกเราไปกันเถอะ”

สาวชาวฝรั่งเศสคนนั้นที่ถูกซูซีมู่เรียกว่าส้ายหลินน่า คุยกับซูซีมู่ไม่ก

บทที่ 304

บทที่304

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อรอซูซีมู่อยู่ที่ด้านนอกคลับส่วนตัว ภายในคลับส่วนตัว ส้ายหลินน่าก็กำลังพูดถึงเธอ

“ซู คุณใจดำเกินไปแล้ว! เธอตามคุณมาตั้งแต่จัตุรัสว็องโดมจนถึงที่นี่ คุณยังปล่อยเธอถูกขวางอยู่ข้างนอก”

สีหน้าท่าทางซูซีมู่ไม่มีเปลี่ยนแปลง มองเอกสารในมือด้วยท่าทางจริงจัง

แต่ชายชาวฝรั่งเ

บทที่ 305

บทที่305

ไม่ต้องตามผมแล้ว ผมไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณอีก

ได้ยินประโยคนี้ โล่เฟยเอ๋อนิ่งอึ้งไปทั้งร่าง

เขายอมไม่ต้องการเธอยอมรับผิด เขาไม่อยากฟังคำอธิบายจากเธอ เขาไม่อยากให้เธอตามเขา ไม่อยากเกี่ยวข้องกับเธอ

กลับกลายเป็นว่าเธอรอคอยที่ได้พบเขา แต่ไม่คิดเลยว่าเขาไม่ได้อยากเจอเธอเลยสักนิด