บทที่ 295

บทที่295

“เฟยเอ๋อ ทำไมกว่าจะรับโทรศัพท์ถึงนานขนาดนี้?” น้ำเสียงของโล่ชิงไป๋ไม่สบอารมณ์เล็กน้อย

“กำลังยุ่ง คุณพ่อโทรหาฉันมีธุระอะไร?” โล่เฟยเอ๋อตอบเสียงเรียบ

โล่ชิงไป๋จึงถาม: “เฟยเอ๋อคุณป้าเหยาของลูกถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ทำไมลูกไม่บอกพ่อ?”

“ฉันไม่รู้ว่าคุณพ่ออยากรู้เรื่องนี้!” ดวงตาของโล

บทที่ 296

บทที่296

โล่เฟยเอ๋อนั่งเครื่องบินไปสวิตเซอร์แลนด์ตอนหนึ่งทุ่มของวันรุ่งขึ้น เที่ยวบินใช้เวลาสิบสามชั่วโมง

พอถึงสวิตเซอร์แลนด์ก็เป็นเวลาสองทุ่มแล้ว

ดังนั้นโล่เฟยเอ๋อจึงไม่ได้ไปที่พักของคุณท่าน แต่ไปพักโรงแรมที่เธอจองไว้ก่อนหนึ่งคืน แล้วค่อยไปหาคุณท่านในวันรุ่งขึ้น

แล้วจัดกระเป๋าเดินทางอย่า

บทที่ 297

บทที่297

ตามหาซูซีมู่มานานกว่าหนึ่งเดือน ในที่สุดตอนนี้โล่เฟยเอ๋อก็เห็นความหวังเล็กน้อยแล้ว อารมณ์ก็ดีขึ้นไม่น้อย

วันรุ่งขึ้นเธอตื่นตั้งแต่เช้า แล้วเช็คเอ้าท์ หลังจากนั้นนั่งรถไปยังที่พักของคุณท่าน

การมาถึงของโล่เฟยเอ๋อ ทำให้คุณท่านแปลกใจและดีใจ

“เฟยเอ๋อ มานี่สิ ทำไมถึงไม่โทรศัพท์มาบอกก่อ