ตอน 316
โดนเท
บทที่316
“คุณโจว ซูซีมู่รับเลขานุการผู้หญิงเหรอ?”
“เปล่าครับ”
“คุณโจว ซูซีมู่มีลูกค้าผู้หญิงเหรอ?”
“เปล่าครับ”
‘เปล่าครับ’ สองคำนี้ทำให้โล่เฟยเอ๋อเริ่มโมโหแล้ว “ไม่มีเลขาผู้หญิง ไม่มีลูกค้าผู้หญิง แล้วกลิ่นน้ำหอมบนตัวซูซีมู่มาจากไหน?”
“เรื่องนั้น…” โจวเฉิงพูดไปได้สองคำก็เงียบลง
โล่เฟยเอ๋อมองโจวเฉิงอ
ตอน 317
บทที่317
ในระหว่างที่ออกจากโรงแรม โล่เฟยเอ๋อโอบรอบคอซูซีมู่แน่นมาตลอดทาง เหมือนกลัวว่าซูซีมู่จะทิ้งเธอ
แม้กระทั่งตอนที่ซูซีมู่อุ้มเธอออกมาจากห้องโถงของโรงแรม เธอก็ยังมองซูซีมู่อย่างเคร่งเครียดแล้วถาม “ซูซีมู่ พวกเราแต่งงานกันดีไหม?”
ซูซีมู่หยุดอยู่ตรงนั้นราวกับถูกใครสกัดจุดไว้ ดวงตาคู่นั้นจ้องโล่เฟย
ตอน 318
บทที่318
เมื่อกระบวนการต่างๆ สิ้นสุดลง สุดท้ายรอสมุดเล่มแดงที่ประทับตรามาถึงมือ ก็ได้ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว
กำสมุดเล่มแดงทั้งสองในมือแน่น หัวใจที่เป็นกังวลอยู่ของโล่เฟยเอ๋อในที่สุดก็ผ่อนคลายลงมาแล้ว
จดทะเบียนแล้ว ซูซีมู่เป็นของเธอจริงๆ แล้ว
ในอนาคตถ้ามีผู้หญิงอย่างส้ายหลินน่ามาตามติดซูซีมู่อีก เ